Tags
ahl'e haqq, Ahl-e Hagh, Humanrights, iran, kermanshah, minority, religion, Yârsân, Younes Aghayan, اهل حق
Ahl-e-Hagh – 
Yârsân or Ahl-e Haqq on wikepdia
Enzyklopädie des Islam: Die Ahl-i Haqq (“Leute der Wahrheit”) oder Yarsan ist eine vorwiegend im Iran beheimatete Religionsgemeinschaft :
Imam Chamene’i antwortet auf eine Frage zu der Gruppe: “Wenn diese (Leute) die Einheit Gottes und das Prophetentum und einiges von den Notwendigkeiten der Religion (der Islam) nicht verleugnen, und nicht an einen Mangel bei der Botschaft des Gesandten des Islams – Allahs Lob sei mit ihm und den Reinen seiner Familie – glauben, dann sind sie nicht (als Leute) mit Unglauben oder (mit) ritueller Unreinheit zu beurteilen. Und wenn das anders als dies ist, muss die Angelegenheit der rituellen Unreinheit und rituellen Reinheit bei ihrer Berührung und beim Essen ihrer Speisen berücksichtigt werden.”
www.ahle-haqq.com : Ahl-e Haqq is an oriental esoteric order that has attracted an immense number of followers over the centuries and has spread over a vast geographical area. In western provinces of Iran, (Kurdistan, Kermanshah and Azarbayejan) as well as Turkey and Iraq alone the adherents are estimated at around three million. In many towns and communities Ahl-e Haqq forms majority of the population. In recent decades the scope of the followers has expanded beyond the traditional boundaries and has reached many other countries
via H.G. mehriran: : Yarsan or Ahl-e-hagh are persecuted in Iran. (Feb 2013)
2011: mehriran: Ahl-e Haqq’s Shrine in Kermanshah Destroyed
ahlehagh_SayedFarokhShrine
HRA-Persian: 20 June 2011 تخریب زیارتگاه پیروان آئین یاری (اهل حق) در کرمانشاه
21 July 2011: Ahl-e Haqq’s Shrine in Kermanshah destroyed
via D.D.: Amnesty International in the 2008 report on Kurds:
“” .. Other religious groups include the mainly Kurdish Ahl-e Haq, most of whose members live in Kermanshah and in or around the big cities. Their faith, which shares aspects of Islam’s tenets, embodies Kurdish religious identity. The Ahl-e Haq are not recognized under Iranian law and their rituals are prohibited. They are also banned from discussing their faith with the media. .. “”
see also : “”…The Ahl-e Haq are followers of a religion sharing aspects of Islam’s tenets founded in the 14th century, who live mainly in Iraq and western Iran. Most members are Kurdish, with smaller numbers from other ethnic minorities including Azerbaijanis. While Article 3(14) of the Iranian Constitution guarantees equality to minorities in Iran, members of Iran’s religious and ethnic minorities face widespread religious, economic and cultural discrimination in laws and practice, as well as in their interactions with the judicial system. The Ahl-e Haq faith is not recognized under Iranian law and its rituals are prohibited. Under Article 13 of Iran’s Constitution, only three religious minorities – Zoroastrians, Jews and Christians – are entitled to practice their faith. The Ahl-e Haq are also banned from discussing their faith with the media. Prolonged detention without charge facilitates torture or other ill-treatment and is in contravention of fair trial standards. Iranian law prevents suspects from having access to a lawyer until charges are formally brought, which can take months. Under Article 38 of the Iranian Constitution and Article 9 of the Law on Respect for Legitimate Freedoms and Safeguarding Citizens’ Rights, all forms of torture for the purpose of obtaining “confessions” are prohibited. Iran’s Penal Code also provides for the punishment of officials who torture citizens in order to obtain “confessions”. However, despite these legal and constitutional guarantees regarding the inadmissibility of testimony, oath, or confession taken under duress, forced “confessions” are sometimes broadcast on television even before the trial has concluded and are generally accepted as evidence in Iranian courts. Such broadcasts violate Iran’s fair trial obligations under Article 14 of the International Covenant on Civil and Political Rights, to which it is a state party. They also violate Iranian law, including Article 37 of the Constitution, Article 2 of the 2004 Law on Respect for Legitimate Freedoms and Safeguarding Citizens’ Rights and Note One to Article 188 of Iran’s Criminal Code of Procedure which criminalizes the publishing of the name and identity of a convict in the media before a final sentence has been passed… “” from AMNESTY INTERNATIONAL – PUBLIC STATEMENT – 17 January 2013 AI Index: MDE 13/003/2013
via R.R.: Most people that have this religion live in Kermashan ( kermanshah ), Ilam, Lorestan , Azarbayejan ( some village of Mianduab ), they are Kurdish and Azari. Yones Aghayan, political prisoner on death row is Yarsan. (Feb 2013)
“”.. Younes Aghayan is a follower of the Yari faith (Ahl-e Haq) ..”"
http://www.iranhumanrights.org/2012/06/younes-aghayan/
from Andrew Collins: There are references in my book: “FROM THE ASHES OF ANGELS -… shows that this fabulous account stems from very real events that took place in the Near East, the cradle of civilization and the site of the historical land of Eden, in the millenia following the end of the last ice age. It is in fact a memory of a priestly or shamanic elite that arrived in the area, and began the process of the Neolithic revolution, creating a number of firsts for humanity including agriculture, metallurgy, architecture, beautification of the body, writing, divination and much more.Soft cover. 448 pages. Comprehensive index. Bear & Company. 1998.
**************************
سید خلیل عالی نژاد – seyyed khalil aali nejad
*********************
PETITION : Stop the Execution of Younes Aghayan
December 2012 Younes Aghayan, ethnic prisoner sentenced to death
Younes Aghayan on Hunger Strike in Solitary Confinement
5 February 2013: A court hearing for Younes Aghayan and three others was held but Younes Aghayan was not summoned to the court. he was not present during the court hearing, but the other three were.
**************
Music: Founded in 1997 by a group of Kurdish Ahl-Haqq (literally “Followers of the Truth”) currently residing in Germany, the members of the ” Razbar Ensemble ” are natives of Hashtgerd, a town of predominantly Kurdish culture located on the outskirts of Tehran. Through an ongoing series of sacred music concerts in Germany, France, and other European countries, the Ensemble has dedicated itself to upholding the time-honored spiritual music and traditions of the Ahl-e Haqq, a mystical order founded in the 15th century by Soltân Eshâq. The Ensemble derives its name from the beloved saint, Khatoun-e Razbar, who was Soltan’s mother.
with links to audio and video
Another Persercuted Religious Minority In Iran– The Gonabadi Dervishes (Updated February 22, 2013)
by John Burke on Tuesday, 23 February 2010 at 10:15 ·
Saleh Moradi and Kasra Nouri have been on hunger strike in Shiraz’s Adel Abad prison since mid-January. Their condition is dire.
FEBRUARY 22, 2013– Gonabadi dervishes gathered in front of Evin Prison today in support of jailed dervishes and their lawyers.
The Majzooban-e Noor website reports that some of the protesters were briefly arrested by security forces, and some reports even indicate the dervishes were mistreated.
The dervishes had announced that they were planning a protest in support of the many jailed dervishes, some of whom have been in solitary confinement for more than 35 days.
In recent years, Gonabadi dervishes have been protesting against the destruction of their prayer grounds in Qom, Boroujerd and Esfahan, and on February 21 2008, they joined a protest in front of the Iranian Parliament and later called it the Day of the Dervish.
The dervishes are also protesting the arrest of the lawyers that had been representing their peers. They say two of the dervishes in Evin are on hunger strike and in failing health.
The dervishes are calling for fair proceedings as the charges are processed, adding that they are willing to join their brothers in jail rather than stand by and “witness the oppression [our] brothers and defenders are being subjected to.”
The detained lawyers of the Gonabadi dervishes were finally allowed to visit with family after 37 days of being held incommunicado. On the 3rd and 4th of September 2011, more than 60 Gonabadi dervishes and their lawyers were arrested in Kavar, Shiraz and Tehran.
The Islamic Republic’s persecution of dervishes has been condemned by human rights groups, who have called on the authorities to respect the rights of all minorities.
PLEASE JOIN SUNDAY’S TWEET STORM IN SUPPORT OF THE HUNGER STRIKING DERVISHES:
LINK TO EVENT:
https://www.facebook.com/events/496989770357255/
AND PLEASE SIGN THE PETITION FOR THE HUNGER STRIKERS—AND PLEASE, PLEASE PLEASE SHARE IT AS WIDELY AS POSSIBLE!!!! MERCI!!!!
http://www.gopetition.com/petitions/free-jailed-iranian-gonabadi-dervishes-saleh-moradi-an.html
JANUARY 15, 2013 –Jailed Gonabadi dervishes Saleh Moradi and Kasra Nouri who have been on hunger strike since Dey 27 (Jan 15) , appear to be in critical health condition.
Jailed Gonabadi dervishes Saleh Moradi and Kasra Nouri who have been on hunger strike since Dey 27 (Jan 15) , appear to be in critical health condition.
According to reports by Majzooban Noor, the two dervishes who are behind bars in Shiraz’s Adel Abad prison , lunched the hunger strike to protest the illegal transfer of seven Gonabadi dervishes’s lawyers and Majzooban Noor website managers to solitary confinement of Evin prison on 27th of Dey 1391( Jan 15, 2013).
Currently, dizziness, excessive weight loss and gaunt and pale faces are the warning signs of their dire health condition. It seems that they have reached a dangerous phase.
It must be remembered that, these two prisoners of conscience are suffering from malnutrition due to poor prison conditions. Also, Mr. Moradi has been suffering from kidney pain for months and is now suffering from internal bleeding. The families have expressed their growing concern over their health risk and Said that if anything happens to them, the authorities will be responsible for that.
Saleh Moradi and Kasra Nouri by expressing concern about dir health of Hamid Moradi and Mostafa Daneshjou, required prison officials to transfer back seven Gonabadi dervishes’s lawyers and Majzooban Noor website Managers to the general ward of Evin Prison.
These two dervishes have been confined in Shiraz’s Adel Abad prison for more than 16 months on charges of “Propaganda against the regime”, “Acting against national security”, “Deviant group (Majzooban Noor) membership” and “Interviews with foreign media, Radio Farda”, but they have not yet received a definitive sentence till now. It seems that, after 16 months, their case is under investigation in Shiraz’s Revolutionary Court.
PLEASE SIGN THE PETITION FOR SALEH MORADI AND KASRA NOURI:
(See below for the latest updates and some background information on the Gonabadi Dervishes)
Plain Clothes Agents Opened Fire at 2 Dervishes
HRANA News Agency – On Thursday, November 16, 2011, Security agents attempted to detain two members of Nimatullahi Gonabadi Sufi Sect in Kavar County, Fars Province, Iran, and opened fire at them when the dervishes resisted arrest.According to a report by Majzooban Nur, Nimatullahi Gonabadi Order website, on Thursday afternoon, while Zabehe Kurdpour and Reza Poshtkar were heading towards the dervishes’ temple in Kavar County, security agents together with plain-clothes officers stopped them and attempted to detain both dervishes. When Zabehe Kurdpour and Reza Poshtkar resisted arrest and tried to escape, security agents opened fire at them. During this incident, no one was injured.Recently, pressure on Gonabadi dervishes in Kavar County has increased, and more arrests are made continuously such that the members of this religious minority feel more threatened and insecure every day.
Link: http://bit.ly/u7LE99
Seven Gonabadi Dervishes Arrested in Front of Evin
Monday, 19 September 2011 20:44
On Monday, September 19, 2011, seven members of Nimatullahi Gonabadi Sufi Sect were arrested when they answered to a call to attend a gathering in front of Evin Prison in order to protest against the killing of a citizen in the capital city of Kavar County, Fars Province, and the imprisonment of other dervishes.
According to a report by Majzooban Nur, Nimatullahi Gonabadi Order News Site, security forces and plain clothes agents who were present in front of Evin Prison arrested Arash Shaltoki, Nemat Kazemi, Taymour Homayouni, Ali Babaie, Ramin Ashkohe, Mehdi Rahmati and Davood Mehrdad.
All roads leading to and from Evin Prison were monitored closely by security agents since last night, and Special Forces Guards were stationed in front of this prison from early morning hours on Monday. Due to heavy presence of security agents, Nimatullahi Gonabadi Sufi Sect cancelled its call for the gathering.
Link to Hrana article: http://www.en-hrana.org/index.php?option=com_content&view=article&id=517:seven-gonabadi-dervishes-arrested-in-front-of-evin&catid=13:religious-minorities&Itemid=13
Lawyer For Iranian Sufi Dervishes Detained–May 19, 2011
A lawyer who has represented Sufi dervishes pressured by Iranian authorities has been detained at his office in northern Iran, RFE/RL’s Radio Farda reports.
Iranian Lawyer Farshid Yadollahi, who is representing Mostafa Daneshjou.
Mostafa Daneshjou was taken away on May 18 to an unknown location by 10 plainclothes security agents, Daneshjou’s lawyer, Farshid Yadollahi, told Radio Farda.
Yadollahi added that the Intelligence Ministry Office in the town of Behshahr had previously filed a complaint against Daneshjou because of a case in which he represented two Sufi dervishes from the Nematollahi Gonabadi order.
Daneshjou was originally sentenced to seven months in jail in January 2010 after being found guilty of libel, insult, and spreading lies.
Daneshjou was represented at the time by Yadollahi and Amir Eslami.
Yadollahi said Daneshjou was later acquitted of the first two charges, but an appeals court upheld his seven-month sentence.
“The reason for his detention today is unclear so far, but it might be related to that sentence,” Yadollahi said.
Yadollahi said the lawyers of dervishes are subjected to even greater pressure from the judicial system than the dervishes themselves, because their work on dervishes’ cases often highlights the fact that the arrests of the dervishes are unlawful.
Yadollahi and Eslami have also represented dervishes. In January 2010, they were both sentenced to six months in prison on charges of “acting against national security, spreading lies, and stirring up public opinion.”
There have long been tensions between dervishes — a fraternity within the Sufi tradition — and those who favor a more conservative interpretation of Islam.
But Sufi officials and human rights groups say the harassment of Sufis has significantly increased since President Mahmud Ahmadinejad took office in August 2005.
Many Sufis have been sentenced to lashings and imprisonment, and several of their houses of worship and cemeteries have been destroyed. In 2009, a Gonabadi house of worship was demolished in Isfahan.
The U.S. State Department noted in its most recent report on religious freedom that there was “growing government repression” of Sufi communities and religious practices in Iran.
RFE/RL: http://t.co/yqNGHNC
Dervishes Protest in Northeastern Iran April 27, 2011
Gonabadi Dervishes are reported to have converged on the northeastern Iranian city of Beydokht this week to protest the summoning of their leader to court, RFE/RL’s Radio Farda reports.
Mostafa Azmayesh, a representative of the Nematollahi Gonabadi Sufi Muslim community outside Iran, told Radio Farda that around 5,000 dervishes from various Iranian cities gathered in Beydokht, burial place of leaders of the order, on April 25.
Nour Ali Tabandeh, the leader of the Nematollahi Gonabadi dervish order, has been summoned to a revolutionary court in Tehran for “causing a threat to public health by burying the dead in the Soltani Shrine of Beydokht.”
Azmayesh added the authorities have warned that the dervishes have no right to bury their dead in the shrine, as doing so is “unhygienic,” and therefore illegal.
Even though the authorities have banned the practice, “the dervishes still try to bury their dead in that shrine in accordance with their tradition,” Azmayesh explained. He said a number of dervishes have been arrested and jailed for doing so.
Eight Gonabadi dervishes who protested the ban on Sufi burials in Beydokht were arrested on April 13.
Azmayesh said the dervishes will continue their protest until their demands are met.
The U.S. State Department in its most recent report on religious freedom cited “growing government repression” of Sufi communities and religious practices in Iran.
Source: RFE/RL
(From A Note From “Freedom and Democracy for Iran” https://www.facebook.com/notes/freedom-and-democracy-for-iran/dervishes-protest-in-northeastern-iran/213016772051268 )
Islamic Republic judiciary sentences 30 dervishes (November 24, 2010)
Thirty Gonabad dervishes in Iranian city of Charmahin of Esfahan province were sentenced to one year suspended jail term and cash fines.
Majzoban-e Noor, the official website of Gonabadi Dervishes, reports that these dervishes were charged with “disturbing public order and peace, insulting and disobeying officials and vandalizing public property.” The report however maintains that the dervishes were tried for “protesting against the destruction of their place of worship by the City two years ago.”
The court sentence also forbids the dervishes from holding their spiritual gatherings.
Dervishes all around Iran have been experiencing persecution by Islamic Republic authorities in recent years.
Last week, 24 Gonabad dervishes in Khorasan received court sentences which included imprisonment, floggings and exile.
The Gonabad dervishes have a four-hundred-year history of ceremonies and traditions in Iran which goes back to Shah Nematollah Vali, a 17th century mystic that is buried in Kerman.
These ceremonies and traditions have been heavily restricted by pressure from government services
In recent years, Iranian dervishes have been under severe pressure from Iranian Ministry of Intelligence with their centres destroyed the media prohibited from publishing any news related to dervishes.
Published November 21, 2010:
http://www.zamaaneh.com/enzam/2010/11/islamic-republic-judiciar.html
*********************************************************************************************************
Several years ago the friendliness, sincerity, and the pure faith of the Gonabadi dervishes attracted me and, with the grace of God, I became a dervish.
My dervish sisters and brothers have for years been under pressure in Iran, and we have tasted bitter discrimination for the crime of simply being dervishes.
Can you imagine what it is like not to have psychological security in the country of your ancestors? Isn’t it surprising that an establishment that claims it represents God on earth is worried and frightened over the ways people worship?
In Iran, the authorities regard our worship and prayers to God as political acts. Therefore our houses of worship are being destroyed right over our heads.
No one would ever imagine that the dark Middle Ages could be repeated in Iran, a country with an ancient civilization and where the first human rights charter ever was recorded.
The Sufis have had to endure the so-called Islamic punishments merely for praying and reciting the name of God. My sisters and brothers who are serving our country in the four corners of this land are being fired from their jobs simply because they are Sufis. The work permits of lawyers who dare to defend the rights of the dervishes are being cancelled to prevent them from being our voices in the unfair trials that are being held.
State opposition against Sufism and dervishes has reached new levels since President Mahmud Ahmadinejad took office in 2005. The dervish houses of worship in Qom and Borujerd were destroyed, and there have been attempts to eliminate the names of prominent dervishes from the pages of Iranian history. The authorities also break up our charity organizations and shut down our cultural centers.
Security agents have banned covering news related to the pressure and attacks against dervishes, and they have repeatedly blocked our websites and blogs.
On February 18, 2009, they bulldozed our Hosseinieh (house of worship) in Isfahan, so we decided to gather on February 22 in front of the parliament to emphasize our legal rights and make ourselves heard to the representatives of the people. But on that day, which later was named Dervish Day, our peaceful presence in Baharestan Square was met by antiriot police forces. More than 800 dervishes — men and women who came to Tehran from across the country — were arrested and sent to detention centers on the accusation that they were violating national security or disrupting public order.
Finally, more than 100 of the detainees were transferred to Evin Prison. Most were released after being interrogated, except 15 who were held for three months in solitary confinement for protesting their treatment.
I told myself at the time that this is just the way the current authorities deal with dervishes. But since last June’s presidential election, I have seen that they deal the same way with anyone who, for one reason or another, is not considered one of them. Anyone who stands up to the current regime is charged with waging a war against God or trying to overthrow the Islamic establishment. Many have been shot at, and some have been killed.
The treatment of dervishes in Iran is a long, bitter story. Now it seems clear that that the lack of concern for our plight over many years has resulted in the rule of a power-hungry clique of lawbreakers who are moving our country steadily toward a narrow religious dictatorship.
But Sufism teaches that hatred can be destroyed by love and kindness. It teaches that oppression can be ended by patience and perseverance. I dream of a day when my country, Iran, is once again a champion of human rights where every human life is considered sacred and where the faiths of all — Christians, Jews, Sunnis, Shi’ia, and others — are universally respected. I dream of the day when justice and law will prevail in Iran.
The author is a 27-year-old dervish living in Iran, who for fear of reprisal wishes to remain anonymous.
***********************************************************************************
WHAT IS SUFISM?
Sufism is neither a religion nor a sect, and it is not connected with any specific religion or theology. Sufism is a spiritual-mystical way of living, older than Islam and Christianity. In fact Sufism is timeless and yet actual. It is the way to your own heart, your own rhythm of life, it is a lifestyle. Each individual is composed of an existence and an essence. The latter is an evolving reality. In Sufism the focus is on evolving the essence of individuals. It is the way of inner Substantial Evolution; the development and upbringing of what is already present as possibility in each individual. It is like the development of the seed within favorable circumstances. Dr. Azmayesh introduces the path of Sufism and substantial evolution as a way, which can be followed by everybody. This way is independent from any religion, culture or race. Anybody who is asking her/himself: “who am I “, anybody who is seeking the reality of her true self, can follow this path. Sufism is a set of personal practices designed to help the follower develop hidden and unexploited capacities, with the goal of developing knowledge of the self and the visible and invisible world. In Sufism, the seeker is guided along the spiritual path to ultimately acquire the truth of her existence and a certain vision of the world and the universe, going directly into the essence of the eternal question of rediscovering her real self.
MORE ABOUT SUFISM
Sufism is the direct way to God via the heart of each individual. An important difference between the teachings of Sufism and religion is that the lessons of the Sufi students are individual and differs for different seekers. Each seeker receives individual instructions for reaching the light of God in her own heart. This is the particularity of Sufism. After the birth of Islam we have certain branches of Sufism compared to Gnosticism in Christianity and Cabbalism in Judaism. It is not possible to define the origin of Sufism, because Sufism is a branch of general mysticism and Gnosticism, which existed before the existence of Islam, Christianity and Judaism. The personal quest of each individual for the light of God in her heart existed since the existence of the human being in the world.
Sufism, especially in Islam, is a method of education using certain verses of Koran revealed to Mohammed, the prophet of Islam, while he was living in Mecca. There he received certain revelations from the archangel Gabriel. These kinds of verses contained a method of spiritual exercises for developing the substantial aspects of the seekers. The basis of Sufism in Islam is this kind of organic verses. For this reason “Sufism” in general is considered as a branch of Islam, which is not correct. Each person who seeks God’s Light in his or her heart can follow the Sufi path, whether he is Christian, Muslim, Jewish, Buddhist, Hindu or without any religion. This is because the “Substantial Evolution” is an inner transformation, focused on the process of soul making and away from all appearances. It has nothing to do with theology and with the external aspect of religion. It is the basis of the teachings of the prophet and of the Sufi masters. From the point of view of Sufism, each prophet is considered as a teacher and not only as a prophet.
THE METHOD OF SUBSTANTIAL EVOLUTION
The direction in which the Sufi student is going is called “The Path of Substantial Evolution”. The given exercises and lessons, individual or general, in which a serious discipline is demanded, help the Sufi student to develop his substance, which is hidden in the corner of the physical heart. One can compare this evolution of the substance with the development of a little bird in an egg. In the beginning there is only a little seed, captured in a closed environment. The vibrations coming from outside, makes this seed grow and become a little bird. The closed environment, which is the shell of the egg, is its protection. However, when the bird is strong enough, it can break through the shell and it can learn to fly. Already with this comparison we are approaching the fundament on which the Sufi school is built: “the mystic rhythms and their inner vibrations”. The relationship between warmth and growth, illustrates the relation between mystic rhythms and substance. To develop the hidden light of the real self, good and positive vibration is necessary. The inner music of the mystical poetries carries these positive vibrations. According to the great Sufi masters, the use of rhythms has a very important role in the teachings, spiritual evolution and self-awareness.
The inner vibration inside the music of the mystical poetry is extremely important because it possesses a secret language that affects without knowing the words or vocabulary and it directly influences the heart. World famous mystic poets like Rumi, Hafez and Shah Nematollah Vali describe this path in their own unique way. The method of using mystic rhythms for substantial evolution was first developed by Shah Nematollah Vali and contains a series of 720 rhythms, divided in 24 families. Each rhythm corresponds with the spiritual state of the Sufi student. Working with the rhythms in accordance to the instruction of Dr Azmayesh, is an important and daily aspect of the discipline of the students.
THE PURPOSE OF THE PATH OF SUBSTANTIAL EVOLUTION
The purpose of this path is to discover our true self, to bring to the surface the capacities that lie hidden inside us and to develop them. It opens the door to new spiritual dimensions, allowing us to experience true freedom in this life. It enables us to step into a source of boundless creativity. Released from gravity’s hold, we can learn to fly like birds to other realms. The purpose is to achieve unity, within us and with the rest of creation; to experience true freedom and boundless love in this life.
https://www.facebook.com/notes/john-burke/another-persercuted-religious-minority-in-iran-the-gonabadi-dervishes-updated-fe/323661269780
Free Jailed Iranian Gonabadi Dervishes, Saleh Moradi and Kasra Nouri, In Critical Condition Due To Hunger Strike
http://www.gopetition.com/petitions/free-jailed-iranian-gonabadi-dervishes-saleh-moradi-an.html
شماره ………………………………………………….شرح ………………………………………………………صفحه
۱. مقدمه…………………………………………………………………………………………………………………..۲
۲. چرا به این افشاگری اقدام میکنم………………………………………………………………………………………. ٦
٣ – اهل حق چیست……………………………………………………………………………………………………. ١٩
۵. بابک خرمدین………………………………………………………………………………………………. ٢٦
٦- چرا و چگونه اهل حق به وجود آمد، و پیروانش چه سرنوشتی پیدا کردند ………………………………………. ٢٨
۷- چگونه یک بچه باز پیر بزرگوار یارستان اهل حق شد…………………………………………………………….. ٣٩
۸- چگونه یک گماشته پیر بزرگوار یارستان اهل حق گردید…………………………………………………………. ٤١
۹- ریشه های خیانت زنان شوهر دار متردد در جلسات درویشی جمخانه، نظام آباد تهران…………………………. ٤٧
۱۰ – رسومات من در آوردی احمد آجان، به منظور سر کیسه کردن عوام یارستان اهل حق ……………………….. ٧٧
۱۱- قربانی سر هفته اولین طریق سر کیسه کردن اهل حق ها…………………………………………………….. ٧٩
۱۲-نذر سر ماه پنجمین در آمد بی درد سر آقا احمد آجان در یک ماه ……………………………………………… ٨٠
۱۳ – نذر سر فصل شنزدهمین درآمد آقا احمد آجان، در سه ماه………………………………………………… ٨١
۱۴ – سه روزه روزه دری بهترین فرصت سر کیسه کردن اهل حق ها………………………………………….. ٨٢
۱۵ – معتاد کنندگان جمخانه نظام آباد……………………………………………………………………………… ٨٣
۱۶ – آقای مهاجر چگونه در جمخانه نظام آباد معتاد گشت و از بین برده شد……………………………………… ٨٦
۱۷ – نجیب الله موحد چگونه از بین برده شد……………………………………………………………………… ٩٠
۱۸ -قاچاق چیان خطرناک و بزرگوار جمخانه نظام آباد………………………………………………………….. ٩٢
۱۹ – دو تن از برادران احمد آجان، قربانی خیانت همسر سابقم و انتقام جویی رفیقش هوشیار حسینی گردیدند………………. ٩٤
۲۰ – دسیسه های خطرناک همسر سابقم و رفیقش به خاطر پوشاندن زنایشان…………………………………… ١٠٤
۲۱ – اقدامات خطرناک احمد آجان، در ایران، به خاطر وارونه جلوه دادن ننگ دخترش………………………. ١٢٢
۲۲- یافتن پسر گمشده و پی بردن به واقعییات …………………………………………………………………. ١٣٠
۲۳- سوء استفاده افراد ناباب از اینترنتم به هنگام بیماری ام…………………………………………………… ١٤١
۲۴- سخن آخر………………………………………………………………………………………………….. ١٤٤
۲۵- وصیت نامه…………………………………………………………………………………………….. ١٥٤
۲۶- جواب من به نامه های رسیده……………………………………………………………………………. ١٥٥
مقدمه
رابطه من در گذشته با مرام و مسلک یارستان اهل حق:
در قسمتهایی از ایران، عراق، ترکیه، ارمنستان، آلبانی، سوریه، لبنان، هندوستان، پاکستان، افغانستان، ماکو آذرباییجان، چچن (چیچکستان)، مردمی وجود دارند، که بنا به فرهنگ و زبان محلی شان، به نامهای یارستان اهل حق، علی الهی، کا کا ای، علوی، ایزدی(یزیدی)، حاجی بیگتاشی، و درویش، نامیده میشوند:
نام بنیادی و اصلی این مرام و مسلک یارستان اهل حق میباشد که در فاصله قرن هفتم تا هشتم هجری، (سیزدهم میلادی)، توسط شخصیت کرد، و تحصیلکرده، و دنیا دیده ای بنام سلطان سحاک برزنجه ای، پسر شیخ عیسی برزنجه ای، و یارانش پیر بنیامین، پیر داوود، و پیر موسی که به یری تن معروف بودند بنیان گذاری و تاسیس گردید:
یری تن یعنی سه تن. چگونه سلطان سهاک برزنجه ای، و این سه تن،همدیگر را پیدا نمودند، بدرستی بر کسی معلوم و مشخص نیست. ولی یک مورد مشخص است و آن اینکه، داوود، و موسی، و بنیامین، درست مانند سهاک برزنجه ای افرادی انقلابی، آگاه، و مخالف سلطه اعراب بر سرزمینهای ایران آن روز بودند. بهمین خاطر نیز، آنان، از قبول القاب عربی خوداری نموده و به جای کلمه سید که آن زمانها بسیار معمول بود، نام پیر را که از القاب ایرانیست ، به عنوان لقب برای خودشن انتخاب نمودند. آنان به سهاک برزنجه ای نیز، که رهبر و بنیانگذار این نهضت بود، لقب سلطان دادند. بدین خاطر نهضت آنان، تحت عنوان دینی نو، به دین حقیقت، یا مرام و مسلک یاران اهل حق، نامگذاری و مشهور گردید:
یارستان اهل حق هیچ گاه مسلمان از نوع اسلام اموی، و یا اسلام عباسی، نبودند. ولی با اصل اسلام نیز، به آن صورتیکه در ابتدا بود، و بنیانگذارش رعایت حقوق زنان، و برابری و برادری را ترویج نموده، و مخالف برتری نژادی و اشرافیت بود، نه تنها مخالفتی نداشتند، بلکه دارای وجوه مشترکی نیز هستند. با این وجود، با تمام تشابهاتیکه در شعارهای بنیان گذاران اسلام، و مرام و مسلک اهل حق وجود دارند، مرام و مسلک یارستان اهل حق، صرفآ به منظور مبارزه منفی، و ستیزی فرهنگی با اعراب مهاجم به کشورهای اسلامی شده به وجود آمد:
من از یک خوانواده سر شناس فودالی ، نظامی، ساواکی، و اهل حق کرد زبان میایم ولی در شهر چند میلیونی تهران با منتالیتت و آداب و رسوم به اصطلاح اهل حقی وعرفانی بار آمده ام:
بزرگان من و پیران فعلی یارستان اهل حق، خودشان هم نمیدانستند، که اهل حق یعنی چه؟:
از زمان کودکی ام اعمال و رفتار بزرگتران اهل حق، که اکثرا” بی سواد و معتاد هم بودند، برایم سؤال انگیز و عجیب و غریب بودند. چون آنان از سویی خودشان را تکامل یافته اسلام معرفی میکردند، ولی از سویی دیگر به علت نا آگاهی، و بی سوادی، دلیلی در جهت توجیه مراسم شان، که جملگی در جهت مخالف مراسم و آداب اسلامی قرار داشتند، نداشتند. آنان تنها داشتن سبیل را نشانه اهل حق بودن، و دینداری میدانستند و در جواب سوالاتم که سبیل چه ربطی به دین و اهل حق بودن دارد، تنها به این جمله قناعت میکردند که، “اینها سر مگویند و تو هنوز شعوردرک آنها را نداری”.
بدتر آنکه اشخاصیکه چنین ادعاهایی میکردند و از جواب سوالاتم عاجز بودند، بی سواد کامل بودند یعنی بسیاری از آنان، که عنوان پیر بزرگوار یارستان اهل حق، یا سید سر جمنشین را با خود به یدک میکشیدند، و از حاصل دسترنج عوام اهل حق زندگی میکردند، حتی رنگ کلاس مدرسه را نیز به چشمشان ندیده بودند:
من به این واقعییت معتقد بودم، که مرام و مسلک یارستان اهل حق، یا دین حقیقت، بی جهت به وجود نیامده بود، ولی آنانیکه دور و برم بودند و دم از هدایت پیروان یارستان اهل حق میزدند، به دلیل بی سوادی، هیچ چیزی در توجیه اختلافات اساسی شان با اسلام، یا با اعراب اسلامی صدر اسلام، یا با روحانیون اسلامی نداشتند. رفتار و کردار این پیران یارستان اهل حق نیز، به غیر از آنی بود که در جامعه بدان تظاهر میکردند. بدتر آنکه جوانان اهل حق نمیتوانستند در ادارات دولتی استخدام گردند، و یا اینکه نظامی بشوند، چون آنان بنا به آنچه از پیران، بی سواد شان یاد گرفته بودند، تنها داشتن سبیل را نشانه دینداری قلمداد نموده، ونداشتن سبیل را علامت بیدینی و خروج از دین حقیقت میدانستند. برای دانشکده افسری نیز، که یک ارگان نظامی بینالمللی بود، داشتن سبیل، علامت بی سوادی، و خرافات محسوب میگردید. جوانان معتقد و با ایمان اهل حق نیز، به پیروی از اولیای بی سواد شان، به هیچ وجه حاضر به تراشیدن سبیلهای بزرگشان نبودند. در نتیجه بسیاری از آنان با وجودیکه میخواستند نظامی یا افسر بشوند، به دلیل اعتقاد شان به داشتن سبیل از داشتن چنین شغلی محروم گشتند. این اعتقاد غلط و بدون دلیل سران اهل حق به داشتن سبیل،بعد از انقلاب اسلامی ناراحتی های زیادی برای پیروان مرام و مسلک اهل حق به وجود آورد، که من به درج نوشته های یکی از آنان که آقای علی آبادانی در سایت شان نوشته اند میپردازم:
حسنی و باغچه علی
در برخی آبادی های اطراف ارومیه , اهل حقها زندگی می کنند.رفتارها و نوع زندگی این افراد در منطقه ارومیه ـ که دارای تنوع مذهبی است ـ سبب بدبینی فراوانی نسبت به تشیع شده است . مشخصه ظاهری اهل حقها سبیل های بلند آنهاست که بدان « باغچه علی» می گویند و برخی از آنها معتقدند با تراشیدن سبیل های شان قیامت برپا می شود!
آقای حسنی به عنوان یک روحانی که مبارزه با خرافات را از وظایف شرعی خود می شمرد , بارها به اتفاق یاران خود به روستاهای علی اللهی ها رفته , به تبلیغ و هدایت آنها همت گماشت , ولی متاسفانه آنها به جای قدردانی از زحمات وی , از او به سازمان امنیت شکایت بردند و مورد بازخواست ساواک قرار دادند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی , آقای حسنی طی یک تصمیم جسورانه دستور داد , سبیل های بسیاری از اهل حقها را تراشیدند و بدین وسیله ریشه خرافات را که بر روی لب های آنها خانه کرده بود , خشکانید . (1 ) با این اقدام آقای حسنی اهل حق ها کینه وی را به دل گرفتند و در فرصت های مختلف به تلافی آن پرداختند. چنان که در نخستین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی , برای آقای حسنی از منطقه اهل حقها رایی داده نشد;(2 ) لکن اقدام آقای حسنی , موجبات مسرت و خوش حالی همسران اهل حق ها را فراهم کرد; به گونه ای که ایشان به اشکال مختلف قدردانی و سپاس خود را از این عمل ابراز داشتند .
1ـ همسران اهل حقها طی تماس های مختلف عموما یادآور می شدند که از اول ازدواجشان , لب های شوهران خود را ندیده اند.
نوشته شده در دوشنبه 10/2/86ساعت 4:58 عصر توسط علی آبادانی نظرات ( 15 )
برداشتم در مورد مرام و مسلک یارستان اهل حق پس از مهاجرتم به خارج از کشور:
پس از آمدن انقلاب اسلامی ایران، و مهاجرتم به اروپا، و خواندن آثار نویسندگان خارج از کشور، به این حقیقت پی بردم که، بر خلاف خرافه گویی های مشتی پیران بی سواد، و بعضی از جمخانه داران شارلاتان یارستان اهل حق، مرام و مسلک اهل حق، یا دین حقیقت، در ابتدا یک جنبش انقلابی، و آزادی خواهی بوده است، که میتوان آنرا تکامل یافته مبارزات تمامی آزادی خواهان، و بخصوص آزادی خواهان ایرانی در سرزمینهای اسلامی شده خاورمیانه، تا آن زمان نامید.
در آن ایام، جماعتی از ایرانیان آزاده، تحت عنوان یارستان اهل حق، دور هم گرد آمدند، و بر آن شدند، تا تحت سر پرستی شخصیت کرد و تحصیل کرده ای به نام سلطان سحاک برزنجه ای،با به وجود آوردن دین جدیدی به نام آیین یاری، یا دین حقیقت، از طریق مبارزه ای فرهنگی وکاملا” غیر مسلحانه زبانها، ادیان، فرهنگها، و مذاهب، و منتالیتت اقوام ایرانی را از گزند اعراب مهاجم، و تازه مسلمان حفظ نمایند:
بطوریکه بعد ها در ضمن مطالعات آثار دانشمندان ایرانی، که در خارج از کشور انتشار یافته بودند، دستگیرم گردید، هدف از کلمه سر مگوی یاران اهل حق نیز، چیز دیگری بود، و با آن فریب کاریها، فساد ها، معتاد نمودن افراد به وسیله پیران، و یا تجاوز به پسر بچه های مریدان یارستان اهل حق به وسیله پیرانی چون سید کریم، یا وادار کردن زنان شوهر دار، توسط پیران شارلاتانی چون سید هوشیار حسینی به خیانت، و اختلاس از نذورات مردم، که در جمخانه هایی مانند جمخانه نظام آباد تهران صورت میگیرند، از زمین تا آسمان تفاوت داشت.
منظور بنیان گذاران یاران یارستان اهل حق، از سر مگوی یاران اهل حق، آن قول و قرار ها، و بیعت هایی بودند، که در بین مبارزین آزاده ملیتهای مختلف ایرانی، از زمان خیزش ایرانیان بر علیه مسلمانان مهاجم به کشورشان، در بین یاران به وجود آمده بود، و مقصود از پنهان نگاه داشتن سر مگو نیز این بود، که مسیحیان، یهودیان، زردشتیان، مزدکیان، خرمدینان، بهین کشیان، و سایر اقوام آزاده دیگری که مخالف اسلامی شدن کشورشان از نوع اسلام خلفای خونخوار، و ظالم اموی، و عباسی بودند، مرام و مسلک، و دین، و آداب و رسوم، و سر زمین، و زبان شان را تحت پوشش عرفان، و آیین یاری، از گزند اعراب مهاجم و غارتگر آن زمان در امان نگاه دارند:
واقعییت از این قرار بود که ایرانیان دانشمند و با فرهنگ، پس از آنکه از مبارزات مسلحانه بر علیه اعراب ناامید گشتند، به مبارزه فرهنگی پرداختند، و به جای مساجد اسلامی، میخانه، و خرابات، و بعد ها خانقاه را برای گرد همایی شان انتخاب نمودند. چون تنها در آن محافل اینان میتوانستند دور از چشم ماموران حکومتی در مورد اهداف شان به صحبت بپردازند.
از همان جاها بود که عرفای ایرانی از آن اسلام عربی و بیابانی اقوام مهاجم چیز قشنگی به نام عرفان به وجود آوردند، که با فرهنگ ایرانی هماهنگی دارد. عرفان که به خانقاه ها تعلق داشت، بعدها تکامل پیدا نمود و پس از تشکیل مرام و مسلک یارستان اهل حق، تحت عنوان دین حقیقت در جمخانه مورد بهربرداری آزادی خواهان قرار گرفت:
عرفای فارسی زبان به کرات در اشعار شان از خرابات، و میخانه و خانقاه صحبت به میان آورده اند:
ره پنهانی میخانه نداند همه کس………..جز من و عارف و شیخ و دو سه رسوای دگر.
بنا به آثار دانشمندان ایران شناس، در قرن سیزدهم میلادی، که زمینه برای به وجود آوردن مرام و مسلکی بر خلاف مرام و مسلک مسلمانان مهاجم به کشور های منطقه وجود داشت، شخصی به نام سلطان سحاک برزنجه ای، که از اکراد بود، از موقعییت بهره برداری نموده و از تصوف تکامل یافته آزادگان ایرانی، مرام و مسلک یارستان اهل حق را به وجود آورد، و در مناطق کوهستانی مناطق کردستان ایران به ترویج مرام و مسلکش پرداخت:
پس از کشته شدن سلطان ساهاک برزنجه ای و سایر بنیانگذاران مرام و مسلک یارستان اهل حق، به مرور زمان، پیروان یارستان اهل حق، که پیوسته مورد آزار مسلمانان عرب دوست بودند، به نقاط دور دست پناه برده و بسیاری از آنان از تحصیل علم به دور ماندند.این مورد موجب شد، که که گروهی از پیران و جمخانه داران شارلاتان اهل حق، که بطور موروثی رهبری عوام اهل حق را در دست داشتند و نمونه شان در هر دین، مرام، و مسلکی دیده میشود، تنها خودشان را که از فرزندان بنیان گزاران اولیه مرام و مسلک اهل حق هستند، به عنوان وارثین سر مگو و رهبران واقعی این مرام و مسلک، به عوام اهل حق که مردمانی معتقد، و با ایمان ولی ساده لوح و خوش باور هستند معرفی و تلقین نموده، و با این حیله بر مال و جان، و حتی ناموس آنان دست درازی نمایند:
اهل حق نه مسلمان است و نه علی الهی:
من ضمن بررسی سی سال زندگانی ام در ایران، و مشاهداتم در سه جمخانه معروف اهل حق، و همچنین مطالعاتم در ایران، و دراروپا، به این نتیجه رسیدم، که بر خلاف نوشته های تعدادی از نویسندگان داخل کشور، که یارستان اهل حق را شیعه اثنی عشری قلمداد میکنند، اگر چه یارستان اهل حق به حضرت علی ارادت داشته، و افراد بی سواد و نا آگاه، او را در حد خدایی میپرستند، ولی این ستایش آنان بیمورد میباشد. چون ابراز خدایی علی ابن ابیطالب، توسط سلطان سهاک برزنجه ای و حلول ذات او در وجود خودش، صرفا” یک تاکتیک بود، که آن زمان، به وسیله بنیانگذاران مرام و مسلک یارستان اهل حق (سلطان سحاک، و یارانش) به خاطر مخالفت شان با اعمال و رفتار اعراب مهاجم، و با خلفای وقت، که مخالف شیعیگری بودند، صورت گرفت. وگرنه اهل حق ها هیچ گاه مسلمان نبوده اند، و مسلمان هم نیستند. ولی بعضی از پیران، و جمخانه داران معلوم الحال، که قبلا” به خاطر حفظ قدرت و بهربرداری از عوام اهل حق برای ساواک جاسوسی عوام با ایمان، و نا آگاه اهل حق را مینمودند، پس از انقلاب اسلامی در ایران، یک صد و هشتاد درجه تغییر جهت داده، و بر آنند تا عوام ساده لوح اهل حق را به خاطر اهداف مادیشان وجه المصا لحه قرار داده، و جماعت یارستان اهل حق را جزیی ازاسلام معرفی نمایند. در حالیکه مرام و مسلک و آداب و رسوم اهل حقها درست بر خلاف مرام، و مسلک اسلام، و در مواردی درست در نقطه مقابل اسلام و آداب اسلامی قرار دارند:
سواستفاده ها و تجاوزات سرجمنشینان، و پیران بی سواد، و اکثرا” معتاد، و سودجوی یارستان اهل حق به عوام نا آگاه اهل حق، موجب شدند، که اولا” مرام و مسلک اهل حق از آن هدفی که داشت، به بیراهه کشانیده شد، و ثانیا” بسیاری از جوانان اهل حق بعد از انقلاب اسلامی ایران، ظاهرا” از مسلمانان دو آتشه گردیدند، یا اینکه بسیاری از آنان، دین را برای همیشه کنار گذاشته، و بطور کلی لائییست شدند. در حالیکه یک تیکه از وجودشان پیوسته در بین اهل حق ها دور میزد، چون تا قبل از نوشتن این مقاله نمیدانستند که حقیقت چه بوده است:
در سالهای اخیر جوانان تحصیلکرده یارستان اهل حق، و نسل جدید، به تنگ آمده و در برابر پیران، و جمخانه داران بی سواد، و شارلاتان شان، سر به طغیان برداشتند.این اعتراضات و درگیریها منجر به کشته شدن هشت نفر از سران یارستان اهل حق، و یک روحانی اسلامی به نام آیت الله صباحی امام جمه هشتگرد، که آلت دست یکی از این پیران و جمخانه داران شده بود، و به همان خاطر نیز جانش را از دست داد، گردید:
من به محض اطلاعم از آن قتلهای زنجیره ای و در گیریهای بین اهل حقها، علیرغم وقت کمی که دارم، از سال ۲۰۱۰، میلادی، شروع به نوشتن و تکمیل این مقاله نموده ام. از آن تاریخ به بعد نویسندگان، و جوانان ایرانی نیز کمک نموده، و اقدامات زیادی در جهت روشنگری عوام اهل حق صورت داده اند، که مایه خوشحالیست. چون اولا” جوانان اهل حق دیگر فریب آن دسته از جمخانه داران معتاد، و شارلاتان، را که عنوان پیران بزرگوار یارستان اهل حق را نیز با خودشان به یدک میکشند، و تنها هدفشان سواستفاده از عوام اهل حق میباشد، نمیخورند. و ثانیا”از آن تاریخ به بعد دیگر قتل و در گیری در بین عوام اهل حق صورت نگرفته است، و جوانان بر آن شدند، تا به جای تبعیت از پیران بی سواد، و سودجو، و تفرقه انداز شان، و به جای ابراز خشونت، و بی فرهنگی، از طریق فرهنگی مسائل و مشگلات شان را با همدیگر حل نمایند:
امیدوارم مقاله زیر تا حدودی روشنگر واقعییات باشد، تا بلکه حقایق برای نسل جوان روشن گردیده، و آنان بیش از این مانند پدارن شان آلت دست مشتی جمخانه دار، و پیر، و مرشد معتاد، و معتاد کننده نگردند:
Hannover den 24.02.2013
Ronald Kaufmann Fachwirt Facility Management
E-Mail: ronaldokaufmann@yahoo.de
۲. چرا من اقدام به این افشاگری میکنم
چه چیزی مرا به نوشتن این مقاله ترغیب نمود؟:
راستش را بخواهید شما. شما که به عنوان انسانی نرمال مرا پیدا نموده و اکنون مشغول خواندن این مقاله میباشید:
من شاید هیچ گاه شما را ندیده باشم، ولی این را میدانم که شما به عنوان یک انسان نرمال، هیچ گاه به این راضی نبوده اید و راضی نخواهید شد، که فردی شارلاتان و تن پرور، و بیسواد، و معتاد، حاصل دسترنج تان را که به خودتان و خوانواده تان تعلق دارد، به بهانه های مختلف از دست تان در آورد، با آن مستغلات پشت مستغلات بخرد، به سفرهای توریستی داخل و خارج بپردازد، و در نهایت نیز، منت بزرگی نیز سر شما و مابقی معتقدین بگذارد، که ممنون او باشید، چون او به قول خودش، با حق رابطه بهتری دارد. از این جهت، به عنوان مرشد، یا رهبر دینی، یا ذات دار، یا پیر بزرگوار تکیه، هر گاه وقت کند، برایتان دعا میکند!. اما شما مطمئن باشید که، یک همچنین انسانی، هر گاه وقت کند یا به ریش شما و امثال شما میخندد، و یا در فکر آن است که، فرد ساده تری را به تور انداخته و حاصل دسترنج او را نیز از طریق زبان بازی از دستش در بیاورد:
بدتر آنکه، بنا به آنچه من دیدم و حاصل مشاهداتم را در این مقاله نوشته ام، بعضی از این تکیه داران مذهبی، و پیران بزرگوار یارستان اهل حق، مانند آقا آسید هوشیار حسینی، پیر بزرگوار یارستان اهل حق، با سواستفاده از اعتماد مراجعین به خانقاه، یا جمخانه یارستان اهل حق، و با بهره برداری از دانش روانپزشکی و تجربیات گذشته اش، به محض آنکه فرصتی برایش پیش آید، به فریب زنان شوهر دار تازه واردین پرداخته، و سر گرمی بزرگش این است که، با زنان شوهر دار معتقدین، و ایمان داران، همبستر گردیده و حتی بطوریکه مشهود و معلوم است، فرزندان نامشروعی نیز از آنان به وجود آورد:
بنابراین، من به این افشاگری اقدام میکنم، چون مرام و مسلک یارستان اهل حق، یا آیین یاری، که زمانی توسط شخصیت تحصیلکرده و دنیا دیده کرد زبانی، به نام سلطان سحاک برزنجه ای به منظور مبارزه غیر مسلحانه با اعراب مهاجم به ایران به وجود آمده بود، امروز کسانی از رهبری این آیین انقلابی دم میزنند، که مانند احمد آجان، از بد نامترین، و شارلاتان ترین افراد جامعه هستند، و یا شخصی به نام آقای سید هوشیار حسینی، با سواستفاده از شغل پزشکی، و داشتن مقام پیر یارستان اهل حق بودن، و دم زدنش از عضویت در سازمان اطلاعات و امنیت جمهوری اسلامی ایران، زنان شوهر دار زیادی را تحت عنوان معالجه، و ارشاد، به انحراف، و خیانت کشانیده، و موجب بدبختی، و حتی تیرباران، و سنگسار آنان گشته است:
نظر کوتاهی بر گذشته من:
همانطوریکه نوشتم، من از یک خوانواده سرشناس فئودالی، نظامی، ساواکی، و اهل حق کرد زبان ایران می آیم، که جملگی آنان، مانند سایر اهل حق های ایران، وکا کاای های عراق، از پیروان مرام و مسلک یارستان اهل حق هستند. لذا، از بدو کودکیم در تهران، با رسم و رسوم اهل حقی، وعرفانی بزرگ شده ام:
اینکه میگویم من با آداب و رسوم عرفانی بارآمده ام، مقصودم آداب و رسوم اسلامی نیست. چون محیطی که من در آن به سر میبردم، میدان جنگ سردی بود، که در آن دائما” بر علیه آخوندها، و آداب و رسوم اسلامیشان، صحبت میشد. اما متاسفانه، باید بگویم که پیران، جمخانه داران، مرشدان، و آن افرادی که پیوسته بر علیه آخوندها، و اسلام صحبت به میان می آوردند، خودشان هم به علت بی سوادی و عدم آگاهی شان از تاریخ ایران و اسلام، نمیدانستند که دلیل خصومت شان با آخوند چه بود. آنان تنها به ما نو جوانان کنجکاو میگفتند که دین ما سر مگوست و ما نو جوانان حق صحبت در باره مرام و مسلک یارستان اهل حق را در هیچ کجا به غیر از جمخانه های اهل حق ها نداشتم. در آنجا ها نیز میبایست فقط گوش میدادیم و نه اینکه سوالی میکردیم!:
در خوانواده ما، و در بین اطرافیانم و کسانیکه به عنوان پیران یارستان اهل حق، یا طایفه سان به سوی ما میآمدند، یا آنان را در شبهای جمعه در جمخانه های مختلف میدیدم، کلمات پیر بنیامین، یا داوود یا بابا یادگار، و سایر پیران خاندان اهل حق که از بنیانگذاران اولیه اهل حق بوده اند، بیش از سایر نامهای اسلامی رایج بودند و به گوشم میخوردند. مثلا” از کسانی مانند حضرت محمد، یا حضرت زهرا، یا حضرت عباس، یا حضرت علی اکبر، یا علی اصغر، و غیره، که در بین مسلمانان و در مساجد پیوسته از آنان نام میبرند، در جمخانه ها هیچگونه نامی برده نمیشد. یعنی آنان در بین اطرافیان من، که عنوان یارستان اهل حق را داشتند، بکلی غریبه بودند. از عمر و سایر خلافی اسلامی نه تنها به خوبی نام نمیبردند، بلکه اکثر اوقات به بدی از آنان نام برده میشد. آن زمان،( قبل از به وجود آمدن انقلاب اسلامی)، از پیغمبر مسلمانان نیز، در مناطق گوران، یا سایر نقاط اهل حق نشین، به خوبی نام برده نمیشد. آنان او را فردی تکامل نیافته قلمداد میکردند، که نتوانست حضرت علی را که بنا به گفته های پیران اهل حق دارای ذات خدایی بود، بشناسد. حضرت محمد را تنها با نام محمد خطاب میکردند. هرچند پیران بی سواد، و معتاد و معتاد کننده یارستان اهل حق، که من با آنان سر و کار داشتم، دلیلی برای این ابراضات شان نداشتند، ولی برای من نو جوان این مسلم شده بود، که مرام و مسلک اهل حق یک آلترناتیو ضد اسلامی، یا حد اقل ضد اعراب مهاجم به ایران بود. به قول آقای دکتر مرادی: ” در اصل شکل گیری جنبش صوفیگری تقویت و گسترش شاخه غیر مسلحانه، یا مقاومت منفی از مبارزات طولانی خلقهای ایران علیه سلطه گران اعراب مسلمان بود”:
لذا اطرز برخورد اطرافیانم، و اهل حقها، با نامهای مقدس اسلامی برایم بسیار تعجب انگیز، و سؤال انگیز بودند، مخصوصا” که اطرافیانم در اجتماع چنین تظاهر میکردند، که ما تکامل یافته اسلام هستیم. بنابراین پیوسته این سؤال بزرگ برایم پیش میآمد، که اگر اینان تکامل یافته اسلام هستند، پس چرا آنان مجالس روضه، و عزاداری مسلمانان را به استهزاء گرفته و بدانان میخندند:
در جمخانه های یارستان اهل حق، تنها و تنها از حضرت علی تحت عنوان مولا علی صحبت میشد، که بنا به قول آنان دارای ذات خدایی بوده است!:
دلایل مخفی کاری های پیران، و جمخانه داران بیسواد یارستان اهل حق:
من از زمان نوجوانی ام که با کتاب آشنا گشتم یکی از خواسته های بزرگم این بود، که از تاریخ گذشته پدرانم و همچنین از مرام و مسلکشان که نام پر مسمای اهل حق را به خود گرفته است، و اولیا و بزرگان اهل حق،آنرا کاملترین ادیان میدانستند، سر در بیاورم. بخصوص که پیران، دلیلان، و جمخانه داران اهل حق، آنگاه که با محارم و مریدان تنها بودند، خودشان را هیچ گاه و به هیچ وجه مسلمان ندانسته، و پیوسته میگفتند که، محمد تنها پیغمبر مسلمانان است، ولی پیر بزرگوار تمامی یاران اهل حق، پیر بنیامین است، که عیسی مسیح میباشد.
این ابرازات ضد و نقیض آنان، که از طرفی خودشان را اسلام تکامل یافته میدانستند، و از طرفی دیگر، ارزشی برای پیغمبر مسلمانان، و صحابه او قائل نبودند و فقط از پیر بنیامین پیر بزرگوار یاران صحبت میشد، نظر مرا چنان به حضرت مسیح جلب نمود، که به خواندن سر گذشت زندگانی حضرت مسیح و نحوه ظهور مجددش در بین یاران اهل حق، که پیران اهل حق او را پیر بنیامین پیر بزرگوار یاران مینامیدند پرداختم. آن زمان در عالم جوانی خودم به این نتیجه رسیده بودم، که بنیامین یک نام یهودی یا مسیحیست، و نمیتواند نام اسلامی باشد. بنابراین پیر بنیامین که از یاران سلطان سهاک برزنجه ای و از بنیانگذاران مرام و مسلک یارستان اهل حق بود، شاید یک مسیحی بوده است. بخصوص که برابر کلامهای اهل حق، سلطان سهاک اعلام نموده بود، که خودش جامه علی ابن ابیطالب، که خدا مهمان بود میباشد و پیر بنیامین جامه عیسی مسیح است، که به منظور پایه گذاری دین حقیقت مجددا” باز گشته اند. لذا او را پیر بنیامین پیر بزرگوار یاران اهل حق مینامیدند. من این را قبول کرده بودم که پیر بنیامین فردی مسیحی بوده است. ولی در هیچ جمخانه ای و حتی در خوانواده خودم نیز جرعت ابراز آنرا نداشتم:
آنچه مورد سؤال، و تعجب همیشگی من بود، تنها بیسوادی، پیران و جمخانه داران یارستان اهل حق نبود. بلکه، تعجبم در این بود که،پیران، دلیلان، جمخانه داران، و تمامی آنانی که مدعی رهبری اهل حق بودند، از طرفی روحانیون اسلامی را، مشتی مفت خور و تنبل و بیسواد، و نمایندگان همان اعراب مهاجم به کشور ایران باستان تلقی نموده و عوام اهل حق را از نزدیکی به آنان بر حذر میداشتند، ولی از طرف دیگر، خود این آقایان پیران و جمخانه داران یارستان اهل حق نیز، به علت بی سوادی شان هیچ گاه نتوانستند، دلایل بیگانگی شان با اسلام، و دلیل نفرط اهل حق ها را از سه تن از خلفائ راشدین، و سایر خلفای اسلامی اموی و عباسی بیان دارند. لذا آنان تنها به این جمله قناعت میکردند، که آنچه را آنان میدانستند سر مگوست، و هر کسی صلاحیت دانستنش را ندارد!.
دلیل این پنهان کاری هایشان نیز این بود، که گرچه بنا به نوشته های دانشمندان ایران شناس مرام و مسلک اهل حق تکامل یافته مبارزات ایرانیان بر علیه اعراب مسلمان مهاجم به کشور متمدن ایران آن روز بود، ولی این سیر تکاملی، و آن سر مگو، سینه به سینه به نسل ما رسیده بود، و پیران و جمخانه داران اهل حق هم،کتاب مدون و جامعه پسندی در دست نداشتند، که به دان اقتدا نمایند. آنان تنها میگفتند که آنچه ما میگوییم سر مگوست، و پیوسته ما نوجوانان را نیز، از صحبت در باره مرام و مسلک اهل حق بر حذر میداشتند. یعنی ما از طرفی به علی اللهی معروف بودیم، و دائما” مورد سر زنش قرار میگرفتیم که چرا علی را خدا میدانیم، و کتاب دینی ما چیست، ولی از سوی دیگر حق صحبت کردن و دفاع از خودمان را نیز نداشتیم. چون از جانب بزرگتران بی سواد مان مورد سر زنش قرار میگرفیم، که سر مگو را افشاء نموده ایم!:
مشاهداتم در جامعه یارستان اهل حق مرا رنج میدادند:
چیزیکه موجب تعجبم بوده، و از مشاهده آن رنج فراوان میبردم، این بود که، هر چه گشتم، و تحقیق نمودم، به جز سوء استفاده بعضی از پیران، و جمخانه داران از عوام اهل حق، یا معتاد کردن عوام به وسیله پیران معتاد و معتاد کننده جمخانه نظام آباد، و یا به خیانت کشانیدن زنان شوهر دار، و تجاوز به پسر بچه های مریدان، مورد دیگری ازاین آقایان پیران بزرگوار خاندان اهل حقم ندیدم، تا بگویم که اینان واقعا” پیروان راستین حضرت پیر بنیامین عیسی مسیح هستند. چون رفتار و کردار اطرافیان من، درست بر خلاف رفتار و کردار حضرت مسیح بود. اگر انسال ساده لوح و معتقدی، به یکی از جمخانه های نظام آباد یا شماره دو تهران، که از جمخانه های معروف ایران و محل عبادت اهل حق ها بودند، قدم میگذاشت، به بهانه های مختلف بهره برداری مادی از او شروع میشد، و از طریق اخذ نذورات مندر آوردی گوناگون، او را به خاک سیاه مینشاندند. و یا اینکه اگر زمینه اش را داشت و پولدار هم بود، توسط گروه مشخصی که معتاد بوده و امتیاز معتاد نمودن تازه واردین را داشتند، به تریاک معتادش ساخته، و و او را در نهایت به کام مرگ و بدبختی میکشانیدند. در غیر آن صورت، او را تعلیم داده و خبر چین ساواک اش میساختند:
در اینجا لازم است بگویم که من هیچ گونه ضدیتی با ساواک، و هر ارگان اطلاعاتی دیگری ندارم. ولی این برایم نفرت انگیز بود که، آنانی که در زمان رژیم شاهنشاهی به عنوان خبر چین ساواک کار میکردند، بعد از آمدن انقلاب اسلامی، یکصد و هشتاد درجه تغییر جهت داده و به انواع لطاف الحیل دست میزدند، تا بلکه از خبر چنان جمهوری اسلامی گردند. بعضی از آنان مانند فرخ آریامنش که خود و زنش از دبیرستان خبر چین ساواک بودند، پس از به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی میگفتند: “هر کسی خر شود ما هم پالانش میشویم”. پس این گونه افراد، نه وطن پرست بودند و نه اهل حق:
پس این گونه افراد که نام خودشان را پیران بزرگوار یارستان اهل حق هم نهاده بوده، و شغل اصلی شان فریب، سوء استفاده و معتاد کردن عوام ناآگاه و معتقد اهل حق بود، به هیچ وجه نمیتوانستند از نظر من پیر، یا آقا بوده، و یا پیروان واقعی عیسی مسیح باشند، یا حتی انسانهای معمولی ای هم باشند:
نکته دیگری که بیش از رفتار پیران بی سواد، و معتاد، و معتاد کننده یارستان اهل حق، مرا گیج و مبهوت نموده بود، این بود که، این پیران، در اجتماع و در نزد مسلمانان، اعلام میداشتند که، پیروان مرام و مسلک اهل حق از پیروان راستین حضرت علی هستند. به همین خاطر نیز، آنان علی را به خاطر صفات والایش خدا میدانند. ولی آنگاه که در بین اهل حق ها قرار داشتند، به عوام اهل حق و به ماها که نوجوان بودیم، میگفتند که، اهل حق ها تنها گروهایی هستند، که علی را شناخته اند. چون بنا به گفته های پیران و شاعران یارستان اهل حق، حضرت علی مجددا” در قرن هفتم هجری (سیزدهم میلادی) تحت نام سلطان سهاک ظهور نموده بوده، و با حضرت عیسی مسیح که او نیز در جامه شخصی به نام پیر بنیامین آمده بوده، به هم پیوسته اند، و با کمک سایر پیغمبران،فرزانگان، و دانشمندان عالم، که آنان نیز غیر از حضرت محمد، با نامهای دیگری در آنجا جمع شده بودند، مرام و مسلک یارستان اهل حق را بنیان گذاری کرده بودند.
پیران اهل حق، و مفسرین سر مگو، پیغمبر مسلمانان را قاطی این گرد همایی، یا دیوان عالی یاران اهل حق، ندانسته، و او را متهم میکردند که، چون به قول خودشان محمد تکامل نیافته بود، نتوانست مولا علی را که دارای ذات خدایی بود بشناسد. بنابر این بنیان گذاران مرام و مسلک یارستان اهل حق نیز، که همگی آنان تکامل یافته بودند، در قرن هفتم هجری، حضرت محمد را که مجددا” آمده بوده و نامش یارعلی بود، و قصد ورود به جمع آنان را داشت، در جمع خودشان راه ندادند، و به قول آقای هوشیار حسینی، سلطان سهاک به دو گفته بوده “محمد با این قرآنت کم گزم و گزم گزم بکن”:
کارخانه خدا سازی اهل حق:
آن زمانها، یعنی تا قبل از مهاجرتم از ایران، و دستیابی ام به منابع تحقیقی خارج از کشور، نمیدانستم که فلسفه قیام سلطان سهاک برزنجه ای چه بوده است. چون به علت سانسور کتابها، و بی سوادی سران یارستان اهل حق، چیزی در این مورد ننوشته بودند و وجود نداشت. جمخانه داران، و پیران یارستان اهل حق، تنها میگفتند که، سلطان سهاک خدا میباشد، که در زمان اسلام هم، در جامه علی ابن ابیطالب ظهور نمود، ولی حتی پیغمبر مسلمانان هم قادر به شناختن او نشد. چون بنا به گفته های بزرگان اهل حق، تنها افراد تکامل یافته قادر به شناخت خدا هستند، و حضرت محمد نیز هنوز تکامل نیافته، و به آن درجه از معنویت نرسیده بود که علی ابن ابیطالب را، که خدا بود، بشناسد.!. منهم ابتدا با این فرضیه آنان که اصل اعتقادی شان بود، مخالفتی نداشتم. یعنی به عنوان یک نو جوان میبایست بپذیرم. ولی، موردی که مورد سؤال بی جواب من، به عنوان یک نوجوان کنجکاو بود، این بود که، شیوه خدایی شدن سلطان سهاک،(تجلی ذاتی) یا (تجلی ذات خدا در انسان)، بعدها، مورد تقلید بسیاری از افراد و سران خاندان های اهل حق بعد از زمان سلطان سهاک قرار گرفت، و بعد از کشته شدن سلطان سهاک و یارانش، که به منظور حفظ فرهنگ و ادیان ایران زمین قیام کرده بودند، افراد دیگری نیز آمدند، وادعای خدایی و ذات داری نمودند. بطوریکه بعد ها دیدیم، مرام و مسلک یارستان اهل حق، به کارخانه خدا سازی تبدیل گردید. هر کدام از خاندانهای تشکیل شده از زمان یا بعد از سلطان سهاک نیز، پیر یا بنیانگزار خاندان شان را مظهر تجلی خدا دانسته، و از این جهت خودشان را برتر و بالاتر از سایر خاندان های اهل حق میدانستند. در نتیجه هیچ کدام از آنان دیگری یا اشعار دینی دگری را قبول نداشتند، ولی یک چیز مشترک در بین تمامی پیران، و جمخانه دارانی که بعد ها جمخانه هایشان را به صورت شرکت های خصوصی در آورده بودند، وجود داشت، و آن اینکه، دین یا مرام و مسلک اهل حق سر مگوست!. حتی در زمان معاصر نیز، کشاورز بی سوادی به نام درویش غلام، از یکی از دهات اطراف صحنه کرمانشاهان بر خاست، و به اطرافیان بی سوادتر دورش گفت که، ذات خدا در او تجلی نموده است. او خیلی ساده ادعای خدایی نمود، و افرادی نیز به دورش جمع شدند. این فرضیه ، و آن بازیها نمیتوانستند برای من قابل قبول باشند!:
من ضمن مطالعاتم تقریبا” به این واقعییت پی برده بودم، که بر خلاف ادعاهای بعضی از پیران، و جمخانه داران اهل حق، که از سویی اهل حق را، تکامل یافته اسلام معرفی میکردند، و از سویی دیگر دم از دانستن سر مگو میزدند، اولا” اهل حق مسلمان نبوده و نیست، و ثانیا” سر مگویی هم از ابتدا وجود داشته است ،ولی آن سر مگو ای که این افراد بیسواد، و معتاد، و غالبا” شارلاتان، از دانستنش دم میزدند، با آن بیعت، و قول و قرارهای منعقده، در بین یاران تشکیل دهنده یارستان اهل حق، از زمین تا آسمان تفاوت داشت، چون من با وجودیکه آن زمان جوان بودم، به وضوح میدیدم، و میشنیدم، که کلمه سر مگو، در دوره های بعد از تولدش به ابزار فریبنده ای در دست مشتی افراد مفت خور، و شارلاتان، تبدیل شده بوده، که پیوسته بر آن بودند، تا با دست آویز قرار دادن آن، مردمان نا آگاه، و عوام اهل حق را بفریبند، و از حاصل دسترنج آنان زندگانی کنند، ولی آنان را نیز محدود نگاه داشته و تا میتوانستند عوام اهل حق را از تماس با سایر مردم بر حذر نگا میداشتند، تا آن بخت برگشته گان هیچ گاه و به هیچ صورتی نفهمند که پیران شان چه بر سر آنان می آوردند. بدین خاطر نیز، بالاترین ضربات شارلاتانی پیران یارستان اهل حق را عوام ساده لوح، و نا آگاه یارستان اهل حق متحمل گشتند. ما نیز که نو جوان بودیم، و احتیاج به برداشت داشتیم، با دیدن آن همه اختلاس، و فساد، و سواستفاده تعجب نموده و حق سؤال کردن هم نداشتیم چون همه آنچه را آن افراد صورت میدادند تحت عنوان سر مگو قابل توجیه بودند، و کسی حق نداشت در باره آنها صحبتی به میان آورد:
من اجازه سؤال کردن در مورد مرام و مسلک پدرانم را نداشتم، ولی در هر فرصتی سوالاتم را میکردم:
منکه پا به پای درس خواندنم، با آثار نویسندگان داخل و خارج آشنا شده بودم، سوالاتی برایم پیش میآمدند. لذا میخواستم جواب آنها را از پیران بزرگوار یارستان اهل حق، و یا از آنانی که مدعی رهبری اهل حق بودند، جویا شوم. ولی هر چه میکوشیدم به هیچ وجه اجازه سؤال در این مورد را نداشتم.
سوالات من هم مشگل نبودند مثلا” از آنان میپرسیدم:
* شماها که خودتان را پیران بزرگوار یارستان اهل حق، و از فرزندان ذات داران بزرگوار یارستان اهل حق، و از پیروان راستین پیر بنیامین عیسی مسیح قلمداد نموده، و او را پیر بنیامین پیر شرط یاران اهل حق میدانید، عیسی مسیح فردی انقلابی بود که زندگانی اش را در راه مردم فقیر نهاد. او بر خلاف شما ها هیچ گونه اعتیادی نداشت، حرفه ای داشت، و هیچگاه از حاصل دسترنج سایرین زندگانی نکرد. و در نهایت نیز، خودش را در راه حق و حقیقت فدا نمود.پس شما ها که عناوین سر جمنشین، و پیران بزرگوار یارستان اهل حق را بر خودتان گذاشته اید، چرا مانند او از حقوق خلق دفاع نمیکنید، چرا بر عکس او به سوء استفاده از عوام نا آگاه اهل حق میپردازید. مانند سید کریم سر جمنشین جمخانه بگتر سفلی تفریح بزرگ بسیاری از شماها تجاوز به پسر بچه های مردم میباشد، و به پسر بچه های مریدان تجاوز میکنید، و یا مانند احمد آجان سر جمنشین جمخانه نظام آباد تهران، و پیر بزرگوار یارستان اهل حق، حتی به ناموس مریدان نیز رحمی نمیکنید، و زنان شان را در جمخانه هایتان به فساد میکشانید، و یا از طریق اخذ نذورات من در آوردی مختلف، اینگونه تسمه از گرده این بینوایان ساده لوح میکشید، و یا مانند آقا یان آسید فرج الله، یا آسید حسین، یا آسید حاجی احمد، پیران معتاد و معتاد کننده بزرگوار یارستان اهل حق، مردمان ساده لوح، معتقد، ولی پولدار اهل حق را به تریاک معتاد نموده و این طور آنان را به کام مرگ و بدبختی میکشانید؟!:
* شما ها که حضرت علی را وجهالمسالهه قرار داده و او را خدا معرفی نموده و خودتان را پیروان راستین او میدانید، اولا” علی که خدا نمیشود، و چسباندن این لقب به حضرت علی از نظر او و از نظر پیروانش کفر محسوب میگردد.ثانیا” بنا به کتابهایی که من خوانده ام، حضرت علی از دید پیروان اش که شیعیان باشند، انسان پرهیزکار، زحمتکش، و با تقوایی بود، و از حق ضعیفان دفاع میکرد، پس شما ها نیز با این تضاهرات تان به علی پرستی میباید مانند او از حق مردم دفاع کنید. در حالیکه این کارهایی را که شما انجام میدهید درست بر خلاف راه و روش زندگانی حضرت علی میباشد!
طبیعیست که این گونه پیران و سادات بی سواد، اهل حق بر این باور بودند که با آگاهی جوانان سر نخ از دست آنان خارج گردیده و دیگر نمیتوانند از پیروان نا آگاه شان بهره برداریهای نامشروع بکنند. از این جهت از ابراز هر گونه سوالی از جانب جوانان وحشت داشتند و عوام اهل حق را در حضور خودشان به کور بودن و کر بودن توصیه میکردند. کما اینکه به دانان میگفتند “در حضور ما باید از چشم کور و از گوش کر باشید”: “اینها سر مگویند و تو هنوز صلاحیت شنیدن و دانستن آنها را نداری”:
نورعلی الهی و نوشتن کتابی به نام برهان الحق:
در آن بینابین شخص بسیار با سواد و محققی به نام نورعلی الهی، به نوشتن کتابی به نام برهان الحق در مورد مرام و مسلک اهل حق پرداخت که بلافاصله مورد تکفیر احمد آجان سرجمنشین جمخانه نظام آباد تهران و سایر پیران و سر جمنشینان یارستان اهل حق واقع گردید، چون نورعلی الهی با این اقدامش نان بسیاری از جمخانه دارن و پیرانی را که مدت هفتصد سال بود از حاصل زحمات مریدان شان زندگانی میکردند، و مستغلات پشت مستغلات میخریدند، آجر میکرد:
منکه آن زمان به دبیرستان میرفتم، از این کار تحقیقی نورعلی الهی پشتیبانی نمودم، چون اولا” برای اولین بار کتابی در مورد مرام و مسلک یارستان اهل حق نوشته شده بود، و ثانیا” او با آن اقدامش برای اولین بار در تاریخ اهل حق، مرام و مسلک اهل حق را از انزوا، و سر مگو بودن در آورد، و به شایعات زشتیکه به دنبال اهل حق ها وجود داشتند، پایان داد. لذا من هم مانند هزاران اهل حق دیگر کتابش را خواندم:
با تمام این تفاصیل، مندرجات کتاب برهان الحق نیز جوابگوی سوالات من نبودند، اما از اقدام نوینسنده اش پشتیبانی نمودم. چون نورعلی الهی، با آن کارش که بیشتر به یک انقلاب در تاریخ اهل حق شبیه بود، این طلسم هفت صد ساله را شکست، و اهل حق و سر مگو دانستن اهل حق را از دست پیران، جمخانه داران، و وارثان ذات، که اکثر شان مشتی بی سواد و معتاد بوده و هدفی به جز کسب مال بیشتر و استثمار اهل حق نداشتند، در آورد. خاصیت دیگری که این اقدام نورعلی الهی داشت، این بود که، بعد از آقای الهی کسان دیگری نیز جرات پیدا نموده و به نوشتن کتب گوناگون در مورد اهل حق پرداختند، که چون جملگی آنان به نحوی اهل حق را به اسلام میچسبانیدند مطالب کتابهایشان موردی را که سرمگوی یارستان بود روشن نمیکردند. چون هیچ کدام از آنان به دلایل سیاسی به وجود آمدن مرام و مسلک اهل حق اشاره ای نکرده و آن را از نظر تاریخی مورد تجزیه و تحلیل قرار نداده بودند:
مهاجرتم به اروپا، و روشن شدن تلخترین واقعییت زندگیم:
در زندگی دردهایی است که روح انسان را از درون مثل خوره میخورند و میزداایند.این دردها را نه میشود به کسی گفت و نه جایی بیان کرد:
صادق هدایت
ازدواج ناآگاهانه و عشیره ای من:
در سال ۱۹۷۹ میلادی، بنا به توصیه اولیایم، و در خواست شدید آقای سید احمد حسینی، سر جمنشین جمخانه نظام آباد تهران، “معروف به احمد آجان”، علیرغم میل همسر احمد آجان، که شدیدا” با ازدواج دخترانش با فامیل احمد آجان مخالفت میکرد، با پروین حسینی، دختر احمد آجان، پیر بزرگوار یارستان اهل حق ازدواج کردم. ولی متاسفانه، آن زمان به علت جوانی و بی تجربگیم، این را نمیدانستم، که جمخانه نظام آباد تهران نه تنها یک محل مذهبی واقعی نبود، بلکه بطوریکه بعدها دستگیرم شد، آنجا به مرکزی برای جاسوسی از مردم، و معتاد کردن مراجعین مستعد، و فریب زنان شوهر دار تبدیل شده بود.بدتر آنکه دختر آقا پروین نیز، مانند سایر دختران احمد آجان، رفیق داشت، و خیانت به شوهر ازعادات معمولی دختر آقا پروین، و خواهرانش، و سایر زنان روشنفکر متردد در جلسات درویشی جمخانه نظام آباد تهران بود.حتی بطوریکه بعدها دستگیرم شد خود احمد آجان نیز با زن شوهر داری رابطه داشت، که این رابطه نامشروع بعدها به عشقی ناگسستنی تبدیل گشت. این را هم نمیدانستم که، بعد از ازدواجم پای برادر جوانترم هوشیار حسینی، در زندگانیم بود، و او که بنا به بیوگرافی زندگانیش مرد بسیار زنباره ایست، آن زمان نیز از حسن نیت و اعتماد من که برادر بزرگترش بودم، سوء استفاده نموده، و ضمن بهره برداری از تن و بدن زن برادرش، داشت تز تحصیلی اش را که روانشناسی بود، روی برادرش، و زن برادر لاابالی اش دختر آقا پروین حسینی، دختر احمد آجان پیاده میکرد:
لذا از همان روزهای اول، بی اعتنایی های پروین نسبت به من شروع شدند. پروین نه تنها از من دوری میکرد بلکه در خانه نیز به اعمالی دست میزد که واقعا” ناگوار و آزار دهنده بودند و موجبات بیشتر ناراحتی مرا به بار میآوردند.
بطوریکه سالها بعد از ازدواجم، و بعد از جریان برملا شدن خیانت پروین حسینی، در مشورت هایم با یک پزشک روانشناس فهمیدم، هدف اصلی پروین و رفیق، و مشاورینش از آن همه مزاحمت، و درد سر برای من این بود که، من به علت دورهای مطلق همسرم و ناراحتی هایی که او در خوانواده برایم پیش می آورد، یا تفرقه اندازی هایی که او و رفیقش به وجود می آوردند، اختیارم را از دست بدهم، و به مردی عصبی و نا راحت و غیر قابل باور تبدیل گردم. تا بلکه قبل از بزرگ شدن پسرمان فرزین، که از رفیق اش بود، و آشکار شدن حقیقت از بین بروم. یا کارم به خودکشی بکشد. و یا اینکه اگر روزی واقعییت را فهمیدم، چنان به روی زمین آیم، که دیگر کسی حرفهایم را باور نکند. بدتر آنکه بنا به آنچه سالهای بعد از بزرگ کردن فرزین دستگیرم گردید، برادر جوان ترم هوشیار، که من آنهمه محبت بدو کردم، و زیر بالش را گرفته بودم، از اعتماد من، و لاابالی بودن پروین حسینی سواستفاده نموده، و پشت تمام آن ناراحتیها قرار داشت:
با این وجود من که از خیانت پروین کاملا” بی خبر بودم، نه تنها دورکشی های او را تحمل مینمودم، بلکه تا میتوانستم بدو محبت میکردم و از دوری کردنهای مطلق ه
could you please give an English summary of your above writing?