Tags

, , , , , ,

PETITION Save Hossein Ronaghi-Maleki (Babak Khorramdin)

Urgent action: GRAVELY ILL JAILED IRANIAN BLOGGER HOSSEIN MALEKI ON HUNGER STRIKE! HOW YOU CAN HELP!

اعدام خاموش حسین را متوقف کنید

Hossein Ronaghi Maleki’s father: If my son dies, those responsible are the interrogators and certain members of the IRCG

thank you  Laleh  for translating!!

Daneshjoonews

Friday May 25, 2012

Hossein Ronaghi Maleki, ailing incarcerated student activist who has lost function in one kidney as a result of being denied medical furlough, has launched a hunger stike in protest.

Daneshjoonews conducted an interview with the father of Hossein Ronaghi Maleki to discuss this matter. His father said that despite the fact that the prosecutor’s office has agreed that Hossein is in need of immediate medical attention and cooperated, Hossein’s interrogators and a number of IRCG officials have blocked him from receiving medical furlough.

Hossein Ronaghi Maleki’s father emphasized that there are specifically 5 members of the IRCG who have personally obstructed Hossein from receiving medical furlough.

“Following are the 5 individuals. First is Mehdi Sattari, who is the brother of Judge Pir-Abassi’s office manger. Second is Parviz Sohrabi who is an intelligence agent from the city of Qom and one of Hossein’s interrogators. The other three are from Malekan; Sejad Lotfi, Siavash Jedi and another individual. The obtained evidence shows that these individuals have personally obstructed Hossein from receiving medical furlough and since they have no acceptable reason for this, they claim that Hossein will escape if he is granted prison leave. But Hossein will never escape from Iran. We will always live in Iran; this is our country and we love our countrymen.”

Hossein’s father discussed his son’s recent hunger strike.

“We knew that if Hossein is transferred back to prison after his operation, it will be the 6th time that this has happened and this time he will end up dying in prison. For this reason Hossein and I decided together that he must resort to going on hunger strike. Hossein’s death after his transfer back to prison or from his hunger strike makes no difference to us; the result is the same.”

Hossein’s father would like authorities of the Islamic Republic “to please pay attention to the plight of our youth behind bars in this country, to pay attention to how interrogators and some IRCG officers mistreat our citizens.”

Following is the transcript of the full interview.

Hossein Torkashvand:

Mr. Ronaghi, what is the latest news you have of your son’s physical condition?

I’m sure you know that in the past Hossein has undergone 4 surgeries for his ailing kidneys. His left kidney had lost 80% of its function and his right kidney had lost 20% of its function. After every operation, they transferred Hossein back to prison despite the fact that the doctors emphasized that if Hossein does not get the needed post op care at home, the surgeries would not be successful. During each of these 4 times that Hossein underwent surgery, our efforts in securing medical furlough for his recovery were impeded. Interrogating agents of the IRCG blocked us from taking Hossein home and providing the required post op care for him. The last time Hossein was hospitalized was per the orders of the honorable prosecutor who granted our request after we had visited Hossein in prison and noted his very dire physical condition.

At the hospital a CT scan was conducted. We realized that his healing had not been successful and his kidney was infected. Because of this Hossein underwent another surgical procedure to correct the damage. Again several physicians wrote a letter to the prosecutor prompting him to send a group of doctors from Tehran’s Legal Medicine Organization to the hospital to make their evaluation of Hossein’s situation. The doctors from Tehran’s Legal Medicine Organization came to the hospital and examined Hossein, and they passed on their report to the country’s Legal Medicinal Organization. They also announced to the Prosecutor’s office that Hossein’s physical condition is very dire. But unfortunately despite all of this, still the interrogating agents and IRCG members blocked Hossein from medical furlough to receive the needed medical attention. The Prosecutor even wrote a letter to Judge Pir-Abassi but the judge did not concur.  I must mention here that the sentencing that was handed down by Judge Pir-Abassi was illegal. He is a judge who writes in the official court papers that Hossein is a student from Karaj, but Hossein is not from there he is from [Azad University at] Arak. I swear this sentence is not fair. They put Hossein under terrible duress, his mother, lawyer and I were supposed to be present at the court but they blocked us from being there. They severely tortured and pressured Hossein into signing the false verdict.

What follow-up measures have you taken and what results have you had?

Regarding his illness, when they transferred Hossein back to prison, I tried everything to secure medical furlough for his recovery but they refused. Several expert physicians shared their report that Hossein needed urgent surgery. I took his medical dossier to Imam Khomeini Hospital and they admitted him to the hospital and gave me the paperwork. I wrote letters to the Prosecutor and to the Attorney General of the Revolutionary Court. At Shahid Moghadasi Court, you are not allowed to follow-up on any letter that you send. If you go to their offices and inquire about a response to a letter, they tell you it is not allowed to make an inquiry. If you stay at the offices and insist on an answer, you are subjected to abuse and threats of arrest.

Mr. Ronaghi, what is the reason for Hossein’s hunger strike?

The reason for his hunger strike is that I shared Hossein’s entire medical records including the findings of the 10 specialist doctors to the Prosecutor, the Deputy Director of the Revolutionary Court, the Head of Evin Prison, the Enforcement Agency, the Assistant Supervising Prosecutor of the prison, and the prison infirmary. I requested that the Prosecutor to please allow Hossein medical leave so that he can undergo the required emergency surgery. The Prosecutor cooperated and even wrote a letter to Evin prison and received a reply confirming that Hossein was in imminent need of emergency surgery. But unfortunately several members of the IRCG and his interrogators blocked this from happening and refused to grant Hossein medical leave.

Now Hossein’t situation is very dire. Hossein was supposed to undergo surgery on May 7th. His mother and I stayed at the hospital until nighttime, waiting for them to bring Hossein as planned, but they never showed up and we had to go back home.

I wrote the Prosecutor asking why the fact that my child’s kidney had completely shut down and that he required medical leave to undergo immediate surgery was being igored. The prosecutor’s office had sent a letter to the prison requiring them to immediately transfer Hossein to a hospital. I contacted prison officials who said that immediately after undergoing surgery, Hossein would be transferred back to prison. On the other hand the doctors have warned that the recovery takes two months and during this time it is imperative that Hossein be under their supervision in order to heal. We knew that if Hossein were to undergo another surgery and immediately transferred back behind bars as has happened in the past, he will be faced with even more dangerous health concerns.

The lack of care by appropriate physicians, the lack of warm water and amenities, the lack of decent food, the lack of fresh air, provides a very dangerous atmosphere for a patient trying to heal from this type of kidney ailment. If we allowed this to happen it would be the sixth time and this time Hossein will end up dying in prison.

For this reason Hossein and I decided the only choice left was for him to go on hunger strike. Regardless of how Hossein dies, the result is the same for us.

Mr. Ronaghi, who are the people responsible for this situation?

Those responsible are individuals who have no respect for the law. They do not allow my son to receive needed medical care. They do not let him leave prison for temporary leave so he can safely undergo surgery.

If my son dies, the IRGC is responsible for his death. His interrogators are responsible for his death.

I am here to tell you that every citizen has rights under the nation’s laws. And those in charge have responsibilities. These individuals use their authority to take care of their own needs while ignoring the rights of the citizens. Is it not unjust how the law is being ignored? They kept my child in solitary confinement for 12 months under conditions that led to his kidney disease. They administered unapproved harmful injections. They knew his kidneys would be destroyed.

They took my son to the hospital but nothing happened and I later found out that he had not received any medical attention. When he was transferred to Shahid Moghades Hospital, again he did not receive the needed medical attention. These people allowed my son’s kidneys to deteriorate and loose function. They intend to kill Hossein and they are doing so. Yesterday when they wanted to forcibly take Hossein to the hospital I told they are not allowed to take my son. I told them they wanted him to die; they wanted to kill my son. I have good reason. If they cared to keep him alive, why did they not allow Hossein to receive medical supervision after the last 5 times he underwent surgery? Why did they not provide what he needed for recovery in prison? They think they can put Hossein under severe torture, then make him undergo surgery under despicable conditions to make sure he endures tremendous suffering, and take him back to prison where he will get infections so they can claim he just died?

What is the reason for all this pressure on your Hossein?

First of all they claim that Hossein will escape. Secondly there are issues with 5 individuals from the IRCG, that I will not discuss right now, but I will in a future interview if things do not change. This is the reason. These 5 individuals give the orders and they even block the Prosecutor from granting furlough.

So 5 individuals from the IRCG will not allow Hossein to receive medical attention?

Yes, Yes. They are from Malekan. First is Mehdi Sattari, who is the brother of Judge Pir-Abassi’s office manger. Second is Parviz Sohrabi who is an intelligence agent from the city of Qom and one of Hossein’s interrogators. The other three are from Malekan; Sejad Lotfi, Siavash Jedi and another individual. The obtained evidence shows that these individuals have obstructed Hossein from receiving medical furlough and since they have no acceptable reason for this, they claim that Hossein will escape if he is granted prison leave. But Hossein will never escape from Iran. We will always live in Iran; it is our country and we love our countrymen.

Considering Hossein’s dire physical condition and the status of his court dossier, what must happen for Hossein to be saved?

I am making a request here to the leadership, the Head of the Judiciary Mr. Larijani, his Excellency the Prosecutor, and to all the authorities of the Islamic Republic, to please pay attention to the plight of our youth behind bars in this country, to see how the interrogators and some IRCG officers mistreat our citizens. Are these people not citizens of Iran? Doesn’t the treasury of the country pay them? Do I not have the right to live in this country? What has my child said? Nothing. In our constitution free speech is legal. They said it is legal. I will now speak and defend the human rights of my child. I will continue to defend his rights. I will continue to share how they have abused my son’s human rights. They knew what happened to my son’s kidneys so why did they block proper care? I object to the behavior of these perpetrators. I have filed a complaint wih the authorities and have asked them to lodge an investigation. I asked them to investigate and inquire into why a youth would be held behind bars in solitary confinement for 12 months. When they incarcerated my son, he was a healthy young man. What was the reason for his kidneys to fail? Did they not intend to kill Hossein? I have written many letters to the judicial authorities and have not received any response. They have not answered any of my letters.

Mr. Ronaghi, the authorities are very aware of Hossein’s condition and the letters you have sent. What must happen for Hossein to be saved?

Hossein has made his decision and has launched a hunger strike; this is his last resort. Either they allow him to receive medical care so he will stay alive, or they do not Hossein will die. If he is to die, there are 2 ways this can happen, and Hossein has chosen his path. They intend to kill Hossein by making him go back to prison after undergoing another surgery. We have made our decision. It makes no difference to us if he dies when he returns to prison after undergoing surgery or if he dies now as a result of his hunger strike. Both outcomes are the same to us. I hope that the authorities will see god and remember justice. I hope they remember that a god does exist. I hope they can consider humanity and allow medical furlough so that Hossein’s life can be saved.

Mr. Ronaghi, did you expect the revolution and this regime to treat the youth such as Hoosein in this manner?

30 years ago I worked as an installation contractor. During that time I put 70 million towards the revolution. I shut down my work. At nights we would hand out rice and distribute fuel. This regime’s leaders were themselves behind bars back then. They can contemplate if there was one young citizen who was in prison with them who ended up loosing function in his kidneys? Did they ever witness someone be subjected to such a plague and be blocked from medical attention? The reason we protested and had a revolution was because we wanted fair laws, equity and justice in this country. How is it that a person can make millions overnight and leave the country without the IRCG doing anything about it? You go to sleep at night and wake up to see a person turn into a millionaire. Is there no one who can ask where the money came from? But so be it for us, who have put all our wealth and well being towards the path of the revolution. We never expected this type of outcome from the revolution.

But even if they kill me for all these things that I have said, I will continue to defend the human rights of my child.

What do you have to say to the people? 

I do not have any expectations from the people because the people cannot do anything. What can the people do? If they say one word, they are marked, interrogated and taken to prison. What can the people do? A country needs to have laws that both the people and the government are obligated to obey. A country that does not obey laws will never be successful. Laws and the up keeping of laws preserve a country. I have no expectations from the good people of this country.

What is your last statement?

I would just like to say that if, god forbid, something happens to Hossein and if he ends up dying, it will undeniably be an intentional murder.

پدر حسین رونقی ملکی: اگر پسر من بمیرد، مسئول آن برخی از سپاهیان و بازجوهایش هستند

جمعه، ۵ خرداد، ۱۳۹۱

حسین رونقی ملکی، دانشجوی زندانی، که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی یکی از کلیه های خود را از دست داده، از روز گذشته دست به اعتصاب غذا زده است.

در همین زمینه، دانشجونیوز مصاحبه ای با پدر حسین رونقی ملکی انجام داده است. وی می گوید در حالی که دادستانی با درمان پسرش موافقت کرده، بازجوها و تعدادی از سپاهیان از درمان وی جلوگیری می کنند.
آقای رونقی ملکی تاکید می کند که ۵ نفر از اعضای سپاه مانع اجرای حکم دادستانی و مرخصی درمانی فرزندش می شوند:

“اینها از ملکان هستند. یکی رئیس دفتر آقای پیرعباس است. یک نفر دیگر مهدی ستاری است که برادر رئیس دفتر آقای پیرعباس است. نفر بعدی پرویز سهرابی است که اهل میانه است و در قم و در اطلاعات سپاه قم است که این دو نفر از بازجویان حسین هستند. سه نفر دیگر اهل ملکان هستند که یک نفرشان سجاد لطفی است و دیگری سیاوش جدی است و یک نفر دیگر. با سرنخ هایی که به دست آمده اینها با گزارش هایی که رد کرده اند مانع مرخصی حسین شده اند و چون هیچ بهانه ای ندارند میگویند که اگر به حسین مرخصی داده شود او فرار می کند. حسین از ایران فرار نخواهد کرد و خود ما هم در ایران زندگی خواهیم کرد و ایران کشور ما است و وطن ما است و ما وطنمان را دوست داریم.”

وی همچنین در مورد علت اعتصاب غذای حسین می گوید: “ما دیدیم که اگر دوباره بعد از عمل به زندان برده شود این ششمین بار میشود که این اتفاق خواهد افتاد و حسین در آنجا خواهد مرد. به این دلیل حسین و من تصمیم گرفتیم که حسین اعتصاب غذا کند. حسین چه آنطور بمیرد و چه اینطور برای ما نتیجه اش یکی است.”

پدر حسین رونقی ملکی همچنین حکم ١۵ سل حبس را ناعادلانه می داند و می گوید که قاضی پیرعباس حتی محل تحصیل فرزندش را در حکم اشتباه ذکر کرده است: “آقای پیرعباس حکمی که صادر کرده است غیر قانونی است. ایشان یک قاضی است که در حکمی که برای متهم صادر میکند نداند که این متهم دانشجوی اراک است و به جای اراک بنویسد کرج، آیا این حکم قانونی است؟ قسم میخورم که این حکم عادلانه نیست.”

وی در ادامه از مقامات مسئول جمهوری اسلامی می خواهد “که ببینند در زندان ها برای جوان ها چه پرونده سازی هایی می کنند. بازجویان و بعضی مامورین سپاه با مردم چه برخوردی می کنند.”

متن کامل این مصاحبه در ادامه آمده است:

حسین ترکاشوند: آقای رونقی آخرین اطلاعی که از وضعیت جسمانی حسین دارید چیست.

حتما اطلاع دارید که حسین قبلا ٤ بار تحت عمل جراحی قرار گرفته کلیه چپ ایشان ٨٠ درصد از کار افتاده و کلیه راست ٢٠ درصد. به دلیل اینکه به ایشان مرخصی ندادند و مستقیما بردند زندان و پزشکان هم اعلام کرده بودند که اگر حسین به زندان برگردانده بشود پیوند کلیه اش موفقیت آمیز نخواهد شد، در این ٤ بار هر بار که مورد عمل قرار گرفته، اقداماتی که در مورد مرخصی انجام دادیم از طرف بازجویان سپاه اجازه داده نشده که ایشان را ببریم منزل و زیر نظر متخصصین درمان کنیم. آخرین عملی که حسین داشت، دادستان محترم دستور دادند که ایشان را ببریم بیمارستان. ما وقتی رفتیم و حسین را دیدیم و فهمیدیم که وضعیتش خیلی وخیم است خواستار بردن حسین به بیمارستان شدیم.

در بیمارستان سیتی اسکن هسته ای انجام شد. متوجه شدیم که پیودنش موفقیت آمیز نبوده و کلیه عفونت کرده. مجددا حسین را تحت عمل جراحی قرار دادند و مجددا پیوند را انجام دادند و باز هم چندین پزشک به جناب آقای دادستان نامه نوشتند و آقای دادستان هم دستور داده بودند به سازمان پزشکی قانونی تهران که بیایند حسین را از نزدیک ببینند و بررسی کنند. سازمان پزشکی قانونی هم آمدند و حسین را در بیمارستان معاینه کردند و گزارش را به سازمان پزشکی قانونی کشور اعلام کردند. آنها نیز به احترام آقای دادستان اعلام کردند که وضعیت حسین وخیم است. اما متاسفانه از این طرف بازجویان و سپاهیان اجازه ندادند که ایشان تحت درمان قرار بگیرد و مرخصی ندادند. آقای دادستان به آقای پیرعباس هم نوشته بودند اما آقای پیرعباس موافقت نکرد. من اینجا اشاره کنم که آقای پیرعباس حکمی که صادر کرده است غیر قانونی است. ایشان یک قاضی است که در حکمی که برای متهم صادر میکند نداند که این متهم دانشجوی اراک است و به جای اراک بنویسد کرج، آیا این حکم قانونی است؟ قسم میخورم که این حکم عادلانه نیست. اینها حسین را تحت فشار قرار دادند و قرار بود خود من و مادرش و وکیلش باشیم در دادگاه اما اجازه ندادند و تحت شکنجه و فشار حسین را مجبور به امضای حکم کرده بودند.

شما چه پیگیری هایی کردید، پیگیری شما به کجا رسیده.

در مورد بیماری ایشان که بدون مرخصی ایشان را مستقیما به زندان منتقل کردند، من پیگیری کردم که به حسین مرخصی بدهند اما ندادند. چندین پزشک متخصص و فوق تخصص نظر دادند که حسین هرچه سریعتر باید تحت عمل جراحی قرار بگیرد. من پرونده پزشکی را به بیمارستان امام خمینی و شهید هاشمی نژاد بردم و آنجا هم برگه بستری دادند. من به جناب آقای دادستان و رئیس دادگاه انقلاب نامه نوشتم. دادسرای شهید مقدسی جایی است که هیچ کس حق ندارد پیگیری نامه اش را بکند. شما وقتی نامه را تحویل بدهید و پیگیر جواب باشید به شما می گویند حق نداری جواب را پیگیری کنی. اگر آنجا بمانی و قصد پیگیری داشته باشی با برخورد تند آنها مواجه میشوی و تهدید میکنند که بازداشتت می کنیم.

آقای رونقی دلیل اعتصاب غذای حسین چیست.

دلیلش این است که من کل پرونده پزشکی حسین را که در آن ١٠ پزشک فوق متخصص نظر داده بودند، به آقای دادستان، معاون دادگاه انقلاب، رئیس زندان اوین، اجرای احکام، دادیار ناظر بر زندان و بهداری زندان ارسال کردم. از آقای دادستان هم خواهش کردم که دستور بدهند که برای حسین مرخصی صادر بشود و بتوانیم حسین را تحت عمل جراحی قرار بدهیم. آقای دادستان هم به زندان نامه نوشتند و زندان هم جواب داده بودند که حسین نیاز به عمل جراحی دارد. اما متاسفانه سپاه و بازجویان اجازه ندادند که به حسین مرخصی داده بشود و تحت عمل قرار بگیرد. الان هم وضعیت حسین بسیار وخیم است. قرار بود که هجدهم اردیبهشت حسین را عمل کنند. ما تا غروب هم در بیمارستان ماندیم اما حسین را نیاوردند و من و مادرش برگشتیم.

مجددا به آقای دادستان نامه نوشتم که چرا توجه نشده و کلیه فرزندم از بین رفته و نیاز به عمل دارد و باید به ایشان مرخصی داده بشود. آقای دادستان مجددا به بهداری زندان دستور داده بودند که حسین به بیمارستان اعزام بشود. من با زندان هم تماس گرفتم آنها گفتند که حسین فقط میتواند در بیمارستان تحت عمل قرار بگیرد و فورا باید بعد از عمل به زندان برگردد. از آن طرف هم پزشکان گفته اند که موفقیت پیوند کلیه بعد از دو ماه مشخص میشود و بعد از آن باید تحت نظر و مراقبت باشد. ما دیدیم که اگر باز هم عمل انجام بشود و حسین فورا به زندان برگردانده بشود باز هم در زندان با مشکلات مواجه میشود. نبود امکانات پزشکی، نداشتن آب گرم و مناسب، نبود غذای مناسب، نبود امکانات و نداشتن آب و هوای سالم برای یک بیمار کلیوی بسیار خطرناک است و باید به پزشک هم دسترسی داشته باشد. ما دیدیم که اگر دوباره بعد از عمل به زندان برده شود این ششمین بار میشود که این اتفاق خواهد افتاد و حسین در آنجا خواهد مرد. به این دلیل حسین و من تصمیم گرفتیم که حسین اعتصاب غذا کند. حسین چه آنطور بمیرد و چه اینطور برای ما نتیجه اش یکی است.

آقای رونقی مسئول این اتفاق چه کسانی هستند.

مسئول آن کسانی هستند که به قانون و مقررات توجه نمی کنند. به فرزند من اجازه درمان نمی دهند. مرخصی نمی دهند که تحت عمل جراحی قرار بگیرد. و اگر پسر من در آینده بمیرد مسئول آن سپاه است. مسئول آن بازجویان هستند. من اینجا خدمت شما عرض میکنم که در قانون اساسی هر کسی حقی دارد. مسئولین هم یک اختیاراتی دارند. اینها از اختیارات خودشان در قانون استفاده می کنند اما حق مردم در قانون را نادیده می گیرند. این اجرا نشدن قانون بی عدالتی نیست؟ آیا اینکه فرزند من را ١٣ ماه در انفرادی نگه دارند و باعث بشود که کلیه هایش از بین برود، آمپول های غیرمجاز زدند، اینها می دانستند که کلیه های بچه من از بین خواهد رفت او را به بیمارستان بقیه الله بردند و من بعد از پیگیری متوجه شدم که در آن زمان تحت درمان قرار ندادند، در بیمارستان شهید مدرس هم که برده بودند تحت درمان قرار ندادند و اجازه دادند که کلیه فرزند من از بین برود. اینها نظر داشتند که حسین را بکشند و دارند میکشند. اینها دیروز که حسین را میخواستند با زور و فشار به بیمارستان ببرند من گفتم حق ندارید ببرید. میخواهید ببرید پسر من را بکشید. من دلیل دارم، اینها اگر قصدشان درمان بود چرا بعد از ۵ بار عمل جراحی حسین را تحت نظر پزشکان نگرفتند؟ امکانات در اختیارش در زندان نگذاشتند؟ نظرشان این است که حسین را تحت شکنجه قرار بدهند و بیاورند زیر عمل با بدترین شرایط که حسین سختی بکشد و شرایط سختی و عمل و بیهوشی و شرایط سخت بعد از آن ببرند زندان و آنجا عفونت کند و بعد بگویند مرد؟

دلیل این همه فشار بر حسین و شما چیست.

اولا اینکه اینها می گویند حسین فرار خواهد کرد. دوما اینکه ۵ نفر از مامورین سپاه مسائلی هست که الان نمی گویم و در یک مصاحبه دیگر اگر توجه نشود آن را خواهم گفت. اصل علتش این است. این ۵ نفر دستور می دهند و حتی اجازه نمی دهند تا دادستان مرخصی بدهد.

یعنی ۵ نفر از مامورین سپاه مافوق دادستان اجازه درمان به حسین نمی دهند؟

بله بله. اینها از ملکان هستند. یکی رئیس دفتر آقای پیرعباس است. یک نفر دیگر مهدی ستاری است که برادر رئیس دفتر آقای پیرعباس است. نفر بعدی پرویز سهرابی است که اهل میانه است و در قم و در اطلاعات سپاه قم است که این دو نفر از بازجویان حسین هستند. سه نفر دیگر اهل ملکان هستند که یک نفرشان سجاد لطفی است و دیگری سیاوش جدی است و یک نفر دیگر. با سرنخ هایی که به دست آمده اینها با گزارش هایی که رد کرده اند مانع مرخصی حسین شده اند و چون هیچ بهانه ای ندارند میگویند که اگر به حسین مرخصی داده شود او فرار می کند. حسین از ایران فرار نخواهد کرد و خود ما هم در ایران زندگی خواهیم کرد و ایران کشور ما است و وطن ما است و ما وطنمان را دوست داریم.

با وضعیتی که الان پرونده پیدا کرده و وضعیت جسمانی حسین وخیم است و این فشارها وجود دارد، چه اتفاقی باید بیفتد تا حسین از این وضعیت نجات پیدا کند.

من همینجا از فرماندهی کل قوا مقام معظم رهبری، از رئیس قوه قضاییه آقای لاریجانی، از جناب آقای دادستان و از تمام مسئولین جمهوری اسلامی خواهش می کنم توجه کنند و ببیند که در زندان ها برای جوان ها چه پرونده سازی هایی می کنند. بازجویان و بعضی مامورین سپاه با مردم چه برخوردی می کنند. آیا این مردم ملت این ایران نیست؟ آیا اینها حقوقی که میگیرند از بیت المال نیست؟ آیا ما حق زندگی در این کشور را نداریم؟ فرزند من مگر چه گفته؟ هیچی. در قانون اساسی، بیان آزاد است، گفتن آزاد است. من الان صحبت میکنم از حقوق فرزندم دفاع می کنم. دفاع هم خواهم کرد و به همه جا هم خواهم رساند که حقوق فرزند من را پایمال کردند. اینها می دانستند که کلیه های فرزند من از بین میرود چرا درمان نکردند؟ من از اینها شاکی ام و شکایت دارم. من به مقامات هم شکایت کردم و خواستارم که رسیدگی کنند. خواستارم که نوجه کنند و ببینند که چرا یم جوان را ١٣ ماه در انفرادی نگه داشته اند، پسر من را وقتی میبردند یک جوان سالم بود. علت از بین بردن کلیه ایشان چیست؟ آیا قصدشان کشتن حسین نبود؟ من چندین نامه به کل مقامات قضایی نوشتم اما تا کنون هیچ جوابی نگرفتم. هیچ کدام از نامه هایم را ترتیب اثری ندادند.

آقای رونقی مسئولین قطعا با نامه های شما و این اخبار از وضعیت حسین اطلاع کامل دارند. چه اتفاقی باید بیفتد تا حسین نجات پیدا کند.

حسین الان تصمیمش را گرفته و اعتصاب غذا کرده. آخرین اقدامی که می تواند بکند. یا اجازه میدهند که تحت درمان قرار بگیرد و زنده میمونه یا اینکه حسین میمیره. دو راه بیشتر نیست که حسین راهش رو انتخاب کرده. چون حسین عمل هم که بشود و بعد به زندان برده شود اینها نظرشان این است که حسین را از بین ببرند. ما هم تصمیمان را گرفته ایم. برای ما فرقی ندارد که بعد از عمل برود زندان و بمیرد یا الان اعتصاب غذا کند و بمیرد. هر دو برای ما یکی است. من امیدوارم که مسئولین حداقل خدا را بالای سر ببینند، یک خدایی هست. عدالت را در نظر بگیرند. انصاف و انسانیت را در نظر بگیرند که برای نجات جان حسین مرخصی بدهند تا تحت درمان قرار بگیرد.

آقای رونقی انتظار شما از این نظام و انقلاب این بود که اینگونه با جوانان مانند حسین برخورد شود.

من ٣٠ سال پیش یک پیمانکار بودم و در تاسیسات کار میکردم. من آن زمان  ٦٠ میلیون پول در راه انقلاب گذاشتم. کارم را تعطیل کردم. شب ها ما برنج و نفت پخش میکردیم. مسئولین نظام آن زمان خودشان در زندان بودند خودشان بررسی کنند آیا یک جوانی در زندان بوده که چنان بالایی بر سرش بیاید و کلیه هایش از بین برود؟ چنین بلایی بر سرش آمده که اجازه مرخصی درمانی ندهند؟ ما برای این انقلاب کردیم که عدالت در کشورمان انجام بشود. انصاف باشد، قانون باشد. چطور میشود که یک نفر چندین میلیارد توان یک شبه برمیدارد و می رود سپاه هیچ کاری نمی کند و آزادانه می رود در کشوری دیگر هزینه می کند؟ شب میخوابی فردا می بینی که یک نفر میلیاردر شده آیا هیچ کس نیست بگوید که این پول را از کجا آوردی؟ ولی ما که همه چیزمان، حیثیتمان، پولمان و جانمان را در راه انقلاب گذاشتیم چنین باشد. ما انتظار نداشتیم که انقلاب چنین باشد. اما حتی اگر من را بکشند برای این حرف هایی که زدم من از حقوق فرزندم دفاع خواهم کرد.

چه سخنی با مردم دارید.

من از مردم انتظاری ندارم برای اینکه مردم اختیاری ندارند. مردم چکار می تواند بکنند؟ مردم حرف بزنند می زنند و می برند. حرف بزنند با یک مارکی که میزنند می برندشان می اندازند زندان و بازداشتگاه. مردم چکار می توانند بکنند؟ در کشور قانون باید حاکم باشد و هم مردم از آن قانون تبعیت کنند و هم دولت. در کشوری که قانون نباشد موفق نخواهد شد. کشور را قانون و اجرای قانون نگه می دارد، عدالت نگه می دارد. من از مردم هیچ انتظاری ندارم.

سخن آخرتان چیست.

من این را بگویم که اگر مشکلی برای حسین پیش بیاید و خدای ناکرده حسین بمیرد این قطعا یک قتل عمدی است.